Overal waar mensen met elkaar vooruitgang willen of moeten bereiken is de progressiegerichte aanpak bruikbaar. Vandaar dat we in zoveel verschillende sectoren gevraagd worden om trainingen te komen verzorgen. In dit artikeltje beschrijf ik een paar rollen waarin de progressiegerichte aanpak gebruikt wordt.
Als een medewerker niet doet wat hij moet doen en weerstand heeft in het stuurgesprek, dan kan de leidinggevende uit machteloosheid overstappen op precies voorkauwen hoe de medewerker aan het doel moet gaan voldoen.
Instrueren, wordt het dan. Als de medewerker wel zelf in staat is om ideeën te bedenken om aan het doel te gaan voldoen, en de leidinggevende gaat instrueren, dan neemt die onnodig veel autonomie weg. En dat kan de weerstand van de medewerker verder versterken.
Als de medewerker wel de competentie, maar niet de motivatie heeft om aan een doel te gaan voldoen, is blijft sturen aan de orde en niet instrueren. En wanneer de medewerker wel de motivatie, maar niet de competentie heeft is trainen wellicht een betere keuze dan instrueren. Wanneer is instrueren dan wel nuttig?
Instrueren kan nuttig zijn in situaties waarin de medewerker de kennis en ervaring nog niet heeft om te kunnen doen wat de bedoeling is en er een standaardaanpak is die gevolgd moet worden. Het kan ook gaan om situaties waarin er geen tijd is om op zoek te gaan naar wat iemand zelf al weet (interne oplossingen). Ook wanneer de medewerker nieuw start en nog niet weet hoe het werkt in die organisatie is instrueren gewenst. De werkwijze, de procedures en de afspraken die er gelden zijn nog onbekend en hij zal op zoek gaan naar de kaders waarbinnen zijn nieuwe werk zich afspeelt. Hij is op zoek naar informatie en op dat moment kan een tijdje instructie geven goed werken.
Meer over 4 progressiegerichte rollen kun je hier lezen
In progressiegerichte gespreksvoering maken we onderscheid tussen vier rollen: helpen, trainen, sturen en instrueren. Hier kun je daar meer over lezen. In een gesprek kunnen de vier rollen afwisselen aan de orde zijn en kan de professional switchen tussen de rollen. In de onderstaande dialoog switcht de coach tussen helpen en trainen.Klik hier om meer te lezen
Docenten organiseren soms begeleidingssessies met groepjes studenten, bijvoorbeeld ter ondersteuning van een project dat die studenten samen uitvoeren.
De docent wil de studenten dan coachen in hun uitvoering van het project en in hun leerproces. In dergelijke begeleidingssessies vervult de docent verschillende rollen. De situatie vraagt om het switchen tussen helpen, sturen, instrueren en trainen/adviseren.Klik hier om meer te lezen
Bijeenkomsten en vergaderingen die doelgericht en positief verlopen en ideeën opleveren waarmee iedereen concreet verder kan zijn een prima tijdsbesteding.
Progressiegerichte interventies die helpen om dergelijke goede bijeenkomsten voor elkaar te krijgen zijn bijvoorbeeld de nuttigheidsinterventies (Schlundt Bodien, 2005 en Visser, 2005). Daarnaast is helpt het erg om te weten wat voor soort gesprek het is en welke rol je dus inneemt in het gesprek: helpen, sturen, instrueren of trainen.
Boeken over progressiegericht werken schrijf ik sinds 2013. In de periode ervoor schreef ik boeken over andere onderwerpen. Soms vragen mensen me met welk van mijn boeken ze het beste kunnen beginnen. Om een antwoord te geven op die vraag is dit artikeltje bedoeld.
Hier is een chronologisch overzicht van de boeken die ik schreef:Klik hier om meer te lezen
Het is mogelijk om betere leeropbrengsten te krijgen door een combinatie te gebruiken van ervaringsgerichte videogames en formele uitleg. De onderzoekers Arena en Schwartz (2013) vonden dit in een onderzoek in de context van statistische distributies.Klik hier om meer te lezen
Van een arts verwachten we medisch specialistische kennis. Maar daarnaast is het evenzeer belangrijk dat de arts op een humane manier met zijn patiënten communiceert en omgaat. In dit en dit en dit stukje schreef ik al over shared decision making, als een manier om bij medische beslissingen zowel de kennis van de mogelijkheden als de voorkeuren van de patiënt leidend te laten zijn.
Progressiegesprekken. De intentie om betekenisvolle progressie te boeken. Dit boek is in oktober 2017 verschenen en hier te bestellen.
Een goed gesprek geeft veel voldoening. Als je goed in gesprek bent met anderen, versterkt dat jullie perceptie van verbondenheid. Na afloop van een dergelijk gesprek hebben jullie meer energie en allerlei creatieve ideeën. Je voelt je dan competent, autonoom en verbonden en je bent optimistisch gestemd. Zowel tijdens het gesprek als na afloop, ervaar je dat je betekenisvolle progressie aan het boeken bent. Om dit soort gesprekken te kunnen voeren heb je zowel kennis als vaardigheden nodig. Kennis, zodat je weet wat werkt in gespreksvoering en vaardigheden om die kennis te vertalen naar wat je wel en niet zegt. Dit boek voorziet in beide. Met dit boek vergroot je namelijk zowel je kennis over wat werkt, als je praktische vaardigheden.
Het boek schakelt telkens tussen praktische voorbeelden en dialogen en theorie. Zo krijg je als leidinggevende, coach, docent, ouder, collega en in het dagelijks leven een aanpak in handen waarmee je progressiegesprekken kunt voeren. Eenvoudige gesprekken waarin je betekenisvolle progressie boekt.
De inhoudsopgave van het boek ziet er zo uit:Klik hier om meer te lezen
In een van onze trainingen progressiegericht coachen de afgelopen weken, hoorde ik dat een studentbegeleider op een universiteit deliberate practice gebruikt in de thesisbegeleiding van zijn studenten. Dat werkt heel goed en motiverend.