Skip to content

Progressiegesprekken. De intentie om betekenisvolle progressie te boeken. Dat is de titel van mijn nieuwe boek, dat binnenkort uitkomt.

Achterflaptekst

Een goed gesprek geeft veel voldoening. Als je goed in gesprek bent met anderen, versterkt dat jullie perceptie van verbondenheid. Na afloop van een dergelijk gesprek hebben jullie meer energie en allerlei creatieve ideeën. Je voelt je dan competent, autonoom en verbonden en je bent optimistisch gestemd. Zowel tijdens het gesprek als na afloop, ervaar je dat je betekenisvolle progressie aan het boeken bent. Om dit soort gesprekken te kunnen voeren heb je zowel kennis als vaardigheden nodig. Kennis, zodat je weet wat werkt in gespreksvoering en vaardigheden om die kennis te vertalen naar wat je wel en niet zegt. Dit boek voorziet in beide. Met dit boek vergroot je namelijk zowel je kennis over wat werkt, als je praktische vaardigheden.

Het boek schakelt telkens tussen praktische voorbeelden en dialogen en theorie. Zo krijg je als leidinggevende, coach, docent, ouder, collega en in het dagelijks leven een aanpak in handen waarmee je progressiegesprekken kunt voeren. Eenvoudige gesprekken waarin je betekenisvolle progressie boekt.

De inhoudsopgave van het boek ziet er zo uit: ...continue reading "Progressiegesprekken"

Mijn nieuwe boek is er bijna! Heel binnenkort ga ik een proefboek laten maken via Printing on Demand bij Centraal Boekhuis en als dat er goed uit ziet is hij te koop. Begin september schreef ik dit stukje om te reflecteren op het proces van het schrijven van het boek. Sinds die tijd zijn er weer nieuwe reflecties ontstaan. ...continue reading "Kill your darlings"

2

Na lang aarzelen heb ik een tijdje geleden toch besloten om The Routledge International Handbook of Critical Positive Psychology aan te schaffen. Ik aarzelde om twee redenen.

Geen gewoon handboek

Ten eerste vroeg ik me af of ik positieve psychologie interessant genoeg vind om verder tijd aan te besteden. Ten tweede vond ik de prijs vreemd hoog voor een handboek. Mijn nieuwsgierigheid won het uiteindelijk toch en het is een goede keuze, want ik vind het zeker interessant leesvoer. Het handboek is geen 'gewoon' handboek. Dit handboek is namelijk geen weergave van de state of the art in PP, iets dat bijvoorbeeld het Oxford Handbook of Positive Psychology wel is. Critical Positive Psychology bestaat niet eens en zou je een oxymoron kunnen noemen. In plaats daarvan is dit handboek geschreven door zowel wetenschappers in andere domeinen van de psychologie, wetenschappers binnen PP en ook niet-wetenschappers. De vraag aan alle auteurs was om hun visie te geven op PP en zich daarbij niet geremd te voelen door een standaard schrijfformat. Daardoor lezen de hoofdstukken als individuele essays. ...continue reading "Kritisch nadenken over positieve psychologie"

Het leven kan soms behoorlijk tegen zitten en moeilijk zijn. Dat kan allerlei vormen aannemen en kan onze levenslust flink op de proef stellen. De dingen die het beste voor ons zijn om te doen, zijn in die situaties ook het moeilijkst om op te brengen. ...continue reading "Ik hoef geen zin te hebben, ik hoef het alleen maar te doen"

In een van onze trainingen progressiegericht coachen de afgelopen weken, hoorde ik dat een studentbegeleider op een universiteit deliberate practice gebruikt in de thesisbegeleiding van zijn studenten. Dat werkt heel goed en motiverend. Van een student hoorde ik juist een negatieve ervaring met de scriptiebegeleiding die hij kreeg op de universiteit, die hiermee in contrast staat. ...continue reading "Read the fucking manual!"

De equality bias is de menselijke neiging om aan ieders mening een gelijk gewicht toe te kennen ongeacht de expertiseverschillen tussen mensen.

Equality bias en de kwaliteit van een groepsbeslissing

Deze bias kan de kwaliteit van de inhoud van een gesprek negatief beïnvloeden. Als twee mensen met elkaar in gesprek zijn over een onderwerp ten aanzien waarvan de ene meer kennis en competentie heeft dan de ander, ...continue reading "Sociale invloed benutten als tegenwicht tegen equality bias"

Een experiment dat werd uitgevoerd door de onderzoekers Locher et al, werpt een interessant licht op de rol die de rationale kan spelen bij toediening van een placebo.

Experiment

Deelnemers aan het experiment werden ingedeeld in drie groepen. Alle deelnemers ondergingen eerst een licht pijnlijke behandeling, waarbij ze een steeds hetere pad op hun arm kregen. Ze konden zelf regelen wanneer de hitte ze te erg werd en ze wilden stoppen. Na die pijnlijke behandeling begon de interventie. ...continue reading "Rol van rationale bij placebo’s"

Vandaag las ik dat Bill Gates de control-alt-delete toetsencombinatie graag had willen terugdraaien. Of die toetsencombinatie voor onze computers beter niet in gebruik zou zijn genomen weet ik niet. Dat is niet mijn expertise. Maar een control-alt-delete knop voor onze onbruikbare gedachten en vooral voor gesprekken die de verkeerde kant op gaan zou misschien wel handig zijn.

Mensen hebben een natuurlijke neiging om negatieve dingen meer aandacht te geven dan positieve dingen (de negativity bias). Ze hebben ook de neiging om te zeggen of anderszins te laten merken wat ze denken. Geen wonder dat er nogal wat negatieve uitingen plaatsvinden in gesprekken en in sociale situaties. Het vervelende is dat die negatieve uitingen een sterk effect hebben op de ontvanger van de negatieve uiting. Dat heeft ook te maken met de negativity bias; we hechten een wat zwaarder gewicht aan negatieve informatie dan aan positieve informatie. De ratio die vaak wordt genoemd willen negatieve en positieve dingen in balans zijn is 3:1. Dus tegenover 1 negatief ding moeten 3 positieve dingen staan wil de balans neutraal zijn. ...continue reading "Control-alt-delete"

Heidagen kunnen energie geven, maar vaak genoeg kosten ze alleen maar energie. Oeverloze discussies en onduidelijke opbrengsten, irritaties en babbelen over dingen die er eigenlijk niet toe doen. Een progressiesessie kan een interessante manier zijn om positieve doelgerichtheid aan te brengen. Een voorbeeld is de progressiesessie van een groep bestaande uit 30 managers. De structuur van die progressiesessie van een dag zag er als volgt uit.

Men wilde graag overeenstemming krijgen over de strategische prioriteiten van de organisatie en daarnaast wilde men een leidraad ontwikkelen aan de hand waarvan managementbesluiten genomen zouden worden in de dagelijkse praktijk. De strategische doelen waren namelijk wel helder, maar er was te weinig een gemeenschappelijk idee over de prioriteitsstelling en de dagelijkse keuzes die daarbij hoorden. Daardoor ontstond ergernis en verwarring, zowel bij de managers zelf als bij de medewerkers. ...continue reading "Progressiesessie met een team van managers"

Momenteel zit ik in een verwarrende fase van het schrijven van mijn nieuwe boek. Tussen 'het is bijna klaar' en 'wordt het ooit wat?' De ene dag sluit ik mijn computer af met een blij gevoel dat het hoofdstuk dat ik net vervolmaakte nu echt wel behoorlijk goed en interessant is geworden. De volgende dag zie ik in datzelfde hoofdstuk weer alle dingen die er nog aan toegevoegd zouden kunnen worden en zie ik zelfs nog kromme zinnen. Het is verwarrend. Ik stelde mezelf de volgende vragen om die verwarring te onderzoeken. ...continue reading "De zin van verwarring"