In een progressiegericht intakegesprek maakt de professional gebruik van een aantal specifieke progressiegerichte interventies en principes.

Vorige week postte ik een oefengesprek progressiegericht sturen, dat je hier kunt vinden. Het is een vorm van deliberate practice om eerst de progressiegerichte interventies van de leidinggevende zelf te bedenken en daarna te vergelijken met wat de progressiegerichte leidinggevende in de onderstaande dialoog zegt.

Klik hier om meer te lezen

Hoewel perfectionisme snel een beeld oproept van stress en spanning, hoeft een perfectionistische instelling helemaal niet slecht te zijn voor de persoon. Hewitt vond dat er onderscheid gemaakt moet worden tussen perfectionisme dat vanuit de persoon zelf komt en perfectionisme dat door de sociale omgeving wordt opgelegd. Stoeber vond dat er daarnaast een belangrijk onderscheid is tussen perfectionistisch streven en perfectionistische angst en ongerustheid.

Net zoals individuen vanuit een entiteitstheorie of een incrementele theorie kunnen denken, is ook op organisatieniveau te zien welke van die twee theorieën leidend is.

Enkele gedachten over verplichte trainingen. Een deelnemer aan de opleiding progressiegericht werken vertelde me na afloop van de zesde dag het volgende: ‘Het maakt echt verschil of je een training volgt vanuit eigen behoefte of omdat je gestuurd wordt! Veel dank’. Deze deelnemer had een jaar geleden een in-company studiedag progressiegericht werken bijgewoond waartoe ze zich verplicht had gevoeld. Maar omdat de materie haar toch boeide had ze zich een paar maanden na de studiedag ingeschreven voor de opleiding progressiegericht werken . Dat had haar veel opgeleverd, vandaar haar opmerking.

De traditionele kijk op adolescentie is dat deze levensfase automatisch gepaard moet gaan met het ruw losbreken van de ouders. De puber moet zich wel rebels opstellen om zijn eigen identiteit te ontwikkelen, los te komen, onafhankelijk te worden van de ouders.

Niet alles wat we doen en zeggen in ons dagelijks leven hoeft een wetenschappelijke basis te hebben. Dat lijkt me niet nodig en ik denk ook niet dat dat kan. Ook denk ik dat we er niet aan ontkomen om dingen te doen en te zeggen waarvan wetenschappelijk is aangetoond dat ze niet effectief zijn, simpelweg omdat we zelf de kennis ontberen.
Hoewel perfectie niet nodig is en niet bestaat, lees en hoor ik regelmatig de volgende redenering die me niet aanspreekt:

‘Hoewel er geen wetenschappelijk bewijs is voor xxx is het toch goed om xxx te gebruiken omdat yyy belangrijk is om te bereiken’.Klik hier om meer te lezen

Groeimindsetcultuur in organisaties, een gesprek met Carol Dweck

Groeimindsetcultuur in organisaties, een gesprek met Carol Dweck

Deze maanden geef ik meerdere workshops en trainingen progressiegerichte feedback. De principes van progressiegerichte feedback zijn redelijk eenvoudig te begrijpen. Het toepassen van de principes vergt wat oefening.

Klik hier om meer te lezen

In sommige situaties is een diagnose stellen nuttig en noodzakelijk, maar volgens mij kunnen we in veel situaties in plaats van diagnose direct naar progressiecondities toewerken. Deze week vroeg iemand aan me in een training: ’Hoe kan ik bepalen welke mindset de deelnemers in mijn training hebben?’ En iemand anders vroeg: ‘Hoe kan ik vaststellen welke kwaliteit van motivatie mijn zoon heeft voor zijn studie, gecontroleerd gemotiveerd of autonoom gemotiveerd?’

Klik hier om meer te lezen