alleenOuders kunnen onafhankelijkheid in kinderen stimuleren door de nadruk te leggen op hun eigen meningen en hun eigen besluitvorming, onafhankelijk van de mening van hun omgeving en hun ouders. Is dat een goede manier om het welbevinden van het kind te versterken en de band tussen kind en ouders te versterken? Uit onderzoek blijkt dat er een sterkere voorspeller is van welbevinden van het kind en een goede relatie tussen het kind en de ouders, en dat is de mate waarin het kind helemaal achter zijn mening en keuzes staat.

Dus als je kind voor de keuze staat om zijn vakkenpakket te kiezen, dan kun je als ouder beter zorgen dat je kind die keuze op zo’n manier maakt dat hij er helemaal achter staat dan dat je als ouder aanstuurt op een onafhankelijke keuze door je kind.

Een onafhankelijke keuze stimuleren betekent dat je de keuze volledig bij het kind neerlegt en je niet bemoeit met diens afwegingen. Een autonome keuze stimuleren betekent dat je:

– aansluit bij de behoefte van je kind en het volgen van je kind in diens behoefte
– onderzoekende vragen stelt om de overwegingen van je kind goed te begrijpen
– erkenning geeft voor de dilemma’s van je kind
– het kind helpt informatie te verwerven over de consequenties van de mogelijke keuzes
– je mening geeft en die onderbouwt als je kind je daartoe mandaat geeft
– je kind een structuur biedt die aansluit bij zijn competentieniveau zodat hij zich competent voelt om de vakkenpakketkeuze kunnen te maken

Zie ook hier voor het verschil tussen onafhankelijkheid en autonomie.