Progressiegerichte samenwerkingsinterviews

Progressiegerichte samenwerkingsinterviews. Remco en Angelique werken sinds twee jaar in hetzelfde team en het botert niet erg tussen hen. Ze spreken elkaar het liefst zo weinig mogelijk. Tijdens teamoverleggen ergeren ze zich regelmatig aan de ander. Remco pakt, als Angelique aan het woord is, zijn telefoon en gaat wat zitten appen. Angelique kijkt stuurs naar de tafel en zucht soms onder haar adem als Remco iets naar voren brengt. De sfeer in het hele team is trouwens weinig positief. Steekjes onder water, negatief praten over het werk en de organisatie, zo eindigen overleggen en gesprekken vaak in lichte wrevel. Het kost niet alleen Remco en Angelique, maar ook de andere teamleden energie. Ze willen ervan af en besluiten dat er iets moet gebeuren.

Teambuilding

Een van de teamleden is bekend met de progressiegerichte benadering en deze persoon, Walter, wil ervoor waken dat er een vage en/of probleemgerichte teambuilding op gang wordt gebracht. Vage teamuitjes waarin het dan opeens gezellig moet zijn, samen knutselen of door modder lopen, hij had het allemaal al eens meegemaakt en het had telkens niet echt tot progressie geleid. Ook probleemgerichte teamsessies, waarin onderstromen boven water zouden moeten komen zag hij als groot risico. Dergelijke sessies creëerden problemen die er eerder nog niet waren en beschadigde relaties juist, was zijn ervaring.

Progressiegerichte samenwerkingsinterviews

Walter pakt zijn progressiegerichte boeken erbij en komt de oefening ‘progressiegerichte samenwerkingsinterviews’ tegen. ‘Het doel van die oefening is op een gestructureerde manier met je collega in gesprek zijn over jullie samenwerking, zodat jullie beiden zicht krijgen op de bereikte en de verder te bereiken progressie in hoe jullie het werk samen aanpakken’, leest hij. De aanpak is als volgt:

Aanpak: vorm een duo met een collega. Interview elkaar aan de hand van de onderstaande vragen en neem ongeveer 15 minuten voor 1 interview. Degene die interviewt reageert niet inhoudelijk op de antwoorden van de ander, maar kan wel doorvragen om het antwoord goed te begrijpen.

1. Wat waardeer je in hoe wij samenwerken? Wat wil je graag behouden in hoe wij samenwerken?
2. Wat wil je graag verder bereiken in de samenwerking met mij (formuleer je antwoord in positieve termen)? Wat zou het voordeel ervan zijn als we dit hebben bereikt?
3. Wat werkt wat jou betreft goed om samen met mij lastige werksituaties effectief op te lossen?
4. Hoe zou je de komende weken merken dat wij aan het bereiken zijn wat je graag wil bereiken in de manier waarop wij samenwerken? Wat doe ik dan? Wat doe jij dan?

Reflecteer nadat jullie elkaar hebben geïnterviewd op nut en bruikbaarheid van wat er naar voren kwam:

1. Was het nuttig om elkaars antwoorden te hebben gehoord?
2. Zo ja, wat vond je met name nuttig en bruikbaar?

Duo’s

Walter stelt in het team voor om deze aanpak eens uit te proberen. De teamleden stemmen daarmee in en ze vormen duo’s. Sommigen kiezen ervoor om het gesprekje te voeren met een collega met wie ze het wel redelijk kunnen vinden, maar Remco en Angelique kijken elkaar aan en besluiten de stoute schoenen aan te trekken en samen een duo te vormen. Na een half uurtje wisselen de teamleden gezamenlijk met elkaar uit wat hun ervaringen waren. Niet door de inhoud van de gesprekken te bespreken maar aan de hand van de nuttigheidsvraag: waren de gesprekjes nuttig?

Opbrengst

De teamleden vinden allemaal zonder uitzondering dat de samenwerkingsinterviews heel nuttig zijn geweest. Dit is wat ze op de nuttigheidsvraag antwoorden:

• Deze gesprekken waren veel diepgaander dan onze gewoonlijke evaluatiegesprekken nadat we een project hebben gedaan. Het ging nu echt over onszelf en onze samenwerking.
• Het is leerzaam en informatief om de antwoorden van de ander te horen, zo leer je elkaar veel beter kennen in wat belangrijk is voor de ander.
• Het is nuttig en prettig om uit te wisselen wat je in elkaars bijdrage waardeert, dat versterkt de onderlinge band enorm.
• Omdat we het kunnen hebben over de toekomst blijft het gesprek positief en doelgericht.
• Analyseren wat goed werkt om samen lastige werksituaties op te lossen leidt tot wijze inzichten die je goed kunt gebruiken als zo’n lastige situatie zich voordoet.
• Deze manier van in gesprek zijn over samenwerking is niet alleen erg nuttig als je al met elkaar samenwerkt maar ook bij de start, als je met elkaar een nieuw project gaat beginnen.

Wisselende duo’s

Walter stelt voor om de gesprekken nog eens te doen, en dan in andere duo’s. Die middag voeren de teamleden in totaal twee keer de samenwerkingsgesprekjes en na anderhalf uur is de sessie klaar. De collega’s die elkaar nog niet hadden gesproken plannen hun gesprekken de komende weken ook in, en sommigen besluiten om die gesprekken al wandelend te gaan doen. Remco en Angelique zijn allebei opgelucht. De kou is uit de lucht en eigenlijk bleek dat er helemaal geen grote problemen speelden tussen hen. Opluchting. Sterker nog, ze hoorden nu van elkaar dat ze dingen in elkaars inbreng waardeerden. Zonder de vragen op papier hadden ze dit nooit spontaan aan elkaar gevraagd of aan elkaar verteld. Walter is heel tevreden met zijn actie waarmee hij heeft voorkomen dat er een groots teamtraject werd opgezet waar iedereen met knikkende knieën naartoe zou zijn gekomen en na tranen en verwijten beschadigd uit zou zijn vertrokken. De progressiegerichte samenwerkingsinterviews hadden hun goede werk gedaan.