Eruit gestuurd, maar niet gaan. Wat doe je als docent wanneer je een leerling de klas uitstuurt, maar die weigert om te gaan? Deze week oefenden we met een docenten op een MBO-school hoe je progressiegericht kunt omgaan met een dergelijke situatie.

Waar je het verschil maakt is misschien wel vooral in situaties waarin je zelf een spanning ervaart. Situaties die je liever niet meemaakt. Een teamleider op een school die een gesprek moet voeren met een boze ouder, een teamcoach die in teamsessie veel klagende teamleden treft, een docent die een leerling in de klas heeft die grensoverschrijdend gedrag laat zien. Het zijn een paar voorbeelden van situaties waarin de persoon spanning ervaart.

Is gecontroleerde motivatie soms nodig? In onze trainingen zeggen mensen wel eens: ‘autonome motivatie is natuurlijk het beste, maar we hebben in sommige gevallen gecontroleerde motivatie nodig, bijvoorbeeld wanneer mensen antisociaal gedrag vertonen dat moet stoppen’.

De lichte en donkere paden van de menselijke natuur is het thema van de meta-analyse van Donald et al (2021). De onderzoekers voerden een meta-analyse uit naar pro-socialiteit en antisocialiteit, die zich richtte zich op de relaties tussen autonomie en pro-sociaal gedrag en control en antisociaal gedrag.

Spelregels in bijeenkomsten kunnen ondersteunend zijn voor het boeken van progressie. Maar ze kunnen die ook in de weg staan. In deze bijdrage een paar reflecties op spelregels.

Progressiegerichte huiswerksuggesties kun je ontwerpen door gebruik te maken van zes ontwerpcriteria: keuzemogelijkheden, interessant, relevant, overlappend, gevarieerd en uitdagend. In dit artikeltje licht ik die zes kenmerken toe.

Progressiegerichte mentale staat; iedereen kan leren om een dergelijke mentale staat te construeren. De progressiegerichte gespreksvaardigheden zijn niet moeilijk te begrijpen en je kunt de progressiegerichte technieken zodra je ze kent gaan toepassen in je gesprekken. Je hoeft geen specifieke persoonskenmerken te hebben om de aanpak te gaan gebruiken. Iedereen kan een progressiegerichte mentale staat bij zichzelf construeren en je kunt er op elk moment (opnieuw) mee gaan beginnen.

Niet-normaliseren is in grensoverschrijdende situaties vermoedelijk een betere weg dan negeren of niet serieus nemen. Waar normaliseren in bepaalde situaties opluchtend kan werken, zou het in andere situaties wel eens juist schadelijk kunnen zijn.

Stop met zeggen dat de student ‘hier thuis hoort’, zegt Gregory Walton. Een verrassende uitspraak omdat juist hij expert is op het gebied van belonging-interventies. Dat zijn interventies die erop gericht zijn om bij studenten de perceptie te stimuleren dat ze, ondanks dat ze een buitenbeentje zijn, toch op de goede plek zitten. Vrouwen in technische studies omgeven door mannen of mensen met een donkere huidskleur op een universiteit omgeven door mensen met een lichte huidskleur. Wanneer je een buitenbeentje bent kun je je snel gaan afvragen of je wel op de juiste plek bent, of je er wel hoort.