Elke avond de troep van de kinderen opruimen…

Elke avond de troep van de kinderen opruimen…Een deelnemer aan de training progressiegericht leidinggeven had als een van zijn leerdoelen dat de opvoeding van zijn kinderen beter zou gaan verlopen. Hij vond het soms zwaar, twee kinderen van 3 en 5. Tijdens de trainingssessies deed hij veel ideeën op die hij direct thuis ging uitproberen. Hij kwam bijvoorbeeld met een oplossing om niet meer elke avond de etenstroep van de kinderen te hoeven opruimen.
Plakkerig
Tijdens het avondeten knoeiden zijn kinderen veel, wat resulteerde in een vieze, plakkerige vloer. Etensresten lagen her en der verspreid rondom de stoelen van de kinderen. Als ze genoeg hadden gegeten, belandde er ook uit baldadigheid wel eens wat op de grond. Zijn schoonmoeder had tegen hem gezegd dat hij dit niet moest accepteren en zijn kinderen strenger moest aanpakken. Ze had het voorgedaan. ‘NEE! NIET DOEN!’ Maar zoals zij dat deed maakte het avondeten er niet gezelliger op. De kinderen gingen huilen en werden boos en het werd een strijd. Zo wilde hij het niet. Maar elke avond als ze in bed lagen was hij nog tijden bezig de vloer te boenen. En dat was hij ook zat. Wat nu?
Leren
Kinderen zijn volop aan het leren. Deze vader besloot de situatie rondom het avondeten niet meer te zien als ‘stout gedrag’ van zijn kinderen, maar als leersituatie voor hen allemaal. Hij realiseerde zich dat ergernis over iets wat zijn kinderen nog niet geleerd hadden eigenlijk niet logisch was. Hij kon beter op zoek gaan naar manieren om ze die dingen juist wel te gaan leren.
Progressiegericht sturen
Hij besloot om progressiegericht te gaan sturen. Tijdens het eten die avond verdween er weer wat eten van de bordjes van zijn kinderen richting de vloer. Maar in plaats van dat hij zich ergerde, en in plaats van dat hij zich opwond over het later die avond moeten schoonmaken van de vloer terwijl hij al zo moe was, ervoer hij een rust van binnen. Hij wist hoe hij het wilde aanpakken en hij keek niet naar zijn kinderen alsof ze moedwillig stout waren. Hij zei op rustige en informerende toon dingen zoals: ‘Laat je worteltje maar op je bordje liggen, als je genoeg hebt gehad. Gooi het maar niet op de grond, dan wordt de vloer vies.’
Niet meer elke avond de vloer dweilen
Na het eten gaf hij zijn kinderen een stoffer en blik en zei hij: ‘Kijk, er ligt eten op de grond, gaan jullie het maar opruimen en in de prullenbak doen.’ Zijn kinderen gingen aan de slag en deden netjes alles in de prullenbak. Ze waren er zelfs vrolijk bij. Die vrolijkheid werkte de rest van de avond door. Hij was niet geërgerd, zijn kinderen leerden op een prettige manier. Dat maakte hem stukken minder moe en hij voelde zich competent als vader.
Progressiegericht opvoeden
De progressiegerichte benadering van leidinggeven is natuurlijk van toepassing in organisatiecontext, maar dezelfde principes kunnen ook heel goed gebruikt worden in de opvoeding. Deze vader ervoer dat zijn rol als vader er veel leuker op werd en dat zijn kinderen, in goede harmonie, dingen begonnen te leren die eerder tot een geïrriteerde strijd leidden. Niet alleen in zijn werk liepen de dingen daardoor beter, maar dus ook thuis. Dit voorbeeld vertelde hij met een grote glimlach tijdens een van de trainingssessies, en dat gaf ons als trainers dan weer veel voldoening.
