In dit stukje kon je lezen over het onderzoek van Carol Dweck naar faalmindsets van ouders en hoe die samenhangen met de mindset van hun kinderen. In studie 2 onderzocht Dweck wat ouders precies doen en zeggen dat hun kinderen informeert welke faalmindset hun ouders hebben.
Klik hier om meer te lezen
In dit stukje schreef ik over mijn twijfels bij het idee om geluk als prioriteit te zien in je individuele leven en op maatschappelijk niveau. En in dit stukje schreef ik over de problemen met het definiëren van geluk. Nu schrijf ik over de problemen met het meten van geluk.Klik hier om meer te lezen
Oost-Aziatische culturen kenmerken zich meer door een groeimindset en Europees-Amerikaanse door een statische mindset. Hoe ontstaat dat?Klik hier om meer te lezen
Een student vertelde me dat hij het onderscheid tussen de leerzone en de presteerzone bewust maakt op momenten dat er een prestatieverwachting op hem afkomt. Hij vertelde dat dit hem veel focus en rust oplevert.Klik hier om meer te lezen
Mijn nieuwe boek is er bijna! Heel binnenkort ga ik een proefboek laten maken via Printing on Demand bij Centraal Boekhuis en als dat er goed uit ziet is hij te koop. Begin september schreef ik dit stukje om te reflecteren op het proces van het schrijven van het boek. Sinds die tijd zijn er weer nieuwe reflecties ontstaan. Klik hier om meer te lezen
In 2016 verscheen mijn boekje Hersenvitaminen, meer succes met de groeimindsetmix. Hier is een stukje uit dat boek dat gaat over het kiezen van doelen die werken, dus doelen waarmee je vooruit komt.
Klik hier om meer te lezen
Affectief realisme is het fenomeen dat mensen zogenaamde feiten in hun wereld denken te ervaren die eigenlijk worden gecreëerd door ons affect. De theorie van geconstrueerde emoties, die Lisa Feldman Barrett beschrijft in haar boek How emotions are made, geeft een andere uitleg aan onze ervaringen van emoties. In dit stukje ga ik in op het zogenaamde affectief realisme dat Feldman Barrett beschrijft.Klik hier om meer te lezen
![](https://progressiegerichtwerken.com/wp-content/uploads/2019/04/01b4a5390d5b6e100b35617b31dab17020f1f2bf68-300x225.jpg)
Natuurlijk kunnen mensen nieuwe dingen leren door simpelweg te exploreren en zelf uit te proberen, maar voor veel vaardigheden geldt: it takes expertise to make expertise. Want als we zelf gaan oefenen en we oefenen op de verkeerde manier, dan worden we geen experts maar slijten we onze fouten steeds dieper in en automatiseren we ze. Immers, practice makes permanent.Klik hier om meer te lezen
In onze trainingen leidinggeven en coachen gaan deelnemers vaak ook nadenken over de manier waarop zij hun kinderen opvoeden. Een logisch gevolg, want de progressiegerichte manier van denken en handelen is net zo relevant voor werksituaties als voor privésituaties, en de relatie met onze naasten is waarschijnlijk voor de meesten nog belangrijker dan die met onze collega’s. In dit artikel adresseer ik daarom een aantal dimensies van progressiegericht opvoeden.Klik hier om meer te lezen
Eén van de opbrengsten van deliberate practice, zoals wij dat gebruiken in onze trainingen, is dat deelnemers zelfregulerende vaardigheden verwerven. Dat betekent dat zij midden in hun zinnen leren herkennen wanneer ze een foute afslag nemen én zij zichzelf kunnen hernemen door ter plekke de zin op een betere manier af te maken. Deliberate practice ziet er in onze trainingen zo uit:Klik hier om meer te lezen