Statische mindsetcultuur voedt bedriegerssyndroom, vooral in vrouwen en jonge academici. Muradoglua et al onderzochten hoe omgevingsfactoren gerelateerd zijn aan het bedriegerssyndroom en het beïnvloeden.

Kennisbruggetjes slaan is een van de belangrijkste manieren van leren. Studenten komen een les binnen met allerlei preconcepties ten aanzien van hoe de wereld werkt. Om te kunnen leren moet de nieuwe informatie aansluiten op die reeds bestaande ideeën.

Progressiegericht instrueren gaat in de kern over het creëren van condities waarin iemand een bepaalde aanpak leert toepassen om te kunnen voldoen aan een bepaalde progressieverwachting. Progressiegericht instrueren is 1 van de vier progressiegerichte rollen in het 4PR-model. In dit artikel werk ik de kenmerken van progressiegericht instrueren uit.

Podcast: de nuttigheidsvraag. In 1999 volgde ik een opleiding SFBT (solution focused brief therapy) bij Insoo Kim Berg en Steve de Shazer en daar kwam ik voor het eerst in aanraking met wat Coert en ik later de nuttigheidsvraag zijn gaan noemen. Insoo begon haar sessies bijvoorbeeld met de vraag: ‘What needs to happen here today so that this conversation is useful to you?’ Het was in de jaren negentig een vraag die innovatief was in de therapie wereld. In plaats van allerlei diagnostische vragen te stellen stond de cliënt opeens aan het roer van het gesprek. Ik heb altijd in organisatiecontexten gewerkt en niet in therapie, maar zag al snel dat dit type vraag heel bruikbaar was in organisaties. In deze podcast ga ik in op het benutten van de nuttigheidsvraag in vier verschillende progressiegerichte rollen (helpen, sturen, instrueren, trainen/adviseren) en in vergaderingen en ga ik in op de precisie van formuleringen. Meer lezen over de nuttigheidsvraag en andere progressiegerichte interventies kan in dit boekje: 100 progressiegerichte interventies.

Podcast: Play in new window | Download (Duration: 11:59 — 10.3MB)

Subscribe: Apple Podcasts | Spotify | Email | RSS

Zelfgekozen extrinsieke doelen, hoe kun je daar als progressiegerichte coach mee werken? Zelfgekozen doelen zijn immers autonoom gekozen doelen, dus dat zou goed moeten werken. Maar extrinsieke doelen werken juist niet zo goed omdat ze een gecontroleerde state of mind stimuleren. Is elk doel dat je cliënt zelf kiest goed? Of niet?

Verbetering van 5 fouten. Vorige week schreef ik deze post, waarin een trainer die progressiegericht wil communiceren vijf fouten maakt. Deze week de uitwerking van wat die fouten waren en hoe de trainer zijn interventies progressiegerichter had kunnen maken. De fout is vetgedrukt en per fout wordt een toelichting en een verbeterde progressiegerichte formulering gegeven.

Verbeter de fouten in de onderstaande situatie, waarin een trainer aan de slag is met deelnemers in zijn training. De trainer probeert progressiegericht te reageren op de uitingen van de deelnemers, maar het lukt hem niet steeds om zijn formuleringen precies te maken. Hij gaat vijf keer de fout in. Waar gaat hij mis? En hoe zou hij zijn formuleringen progressiegerichter kunnen maken?

Scholen met een progressiegericht onderwijsklimaat hebben geen sfeer van autoritair communiceren, belonen en straffen en nadruk leggen op het handhaven van regels. Wat is wel kenmerkend voor een progressiegericht schoolklimaat?

In onze training progressiegericht leidinggeven zeiden de deelnemers dat ze het zo leerzaam vonden om te oefenen met progressiegerichte stuurinterventies. Een manier om daarmee te oefenen is het lezen van dialogen, het analyseren ervan en het zelf bedenken van formuleringen in uitgeschreven dialogen.

Klik hier om meer te lezen

Progressiegericht leidinggeven is autonomie-ondersteunend en motiverend leidinggeven, gebaseerd op de zelfdeterminatietheorie, de groeimindsettheorie, de theorie van positieve innerlijke werkbeleving, de theorie van deliberate practice en psychologische principes zoals het reciprociteitsprincipe. Een meta-analyse naar autonomie-ondersteunend leiderschap liet de grote voordelen ervan zien.

Klik hier om meer te lezen