De kracht van het beheersen van de techniek
![](https://i1.wp.com/progressiegerichtwerken.com/wp-content/uploads/2019/04/AdobeStock_140916375.jpeg?fit=1024%2C681&ssl=1)
De afgelopen jaren wordt de uitdrukking ‘in je kracht staan’ regelmatig gebezigd. Als je deze uitdrukking ontleedt huist er een specifieke kracht in een mens waar dat mens in kan gaan staan. Over de definitie van ‘in je kracht staan’ bestaat geen consensus. Een paar definities die je tegenkomt als je googled zijn in je kern staan, je eierdooier, je sterkte, je energie, je flow, je eigen oplossingen, je talent en ga zo maar door.
Het boek The practice of practice van Jonathan Harnum is een interessant boek voor iedereen die goed wil leren oefenen. Hoewel Harnum inzoomt op muzikale vaardigheden, is zijn beschrijving van effectief oefenen net zo relevant voor andere vaardigheden. Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel wordt de theorie van deliberate practice op een praktische manier behandeld. Deel 2 bevat praktische tips van experts. Harnum benadrukt het belang van langzaam oefenen, zo langzaam dat je het in 1 keer goed doet. Het voordeel daarvan is dat je direct de juiste myelinevorming in gang zet. Myelinevorming vindt immers plaats ongeacht of wat je leert goed of fout is. Als je heel vaak dezelfde fouten maakt, raken die net zo goed geautomatiseerd als wanneer je heel vaak het goede doet.Klik hier om meer te lezen
Deze week bestudeerde ik het boek van Duckworth, getiteld Grit. Ik ben er nog niet uit of het zinnig was dit boek te hebben gelezen. Sommige hoofdstukken ga ik daarom de komende periode nog maar eens onder de loep nemen. Hier kun je iets lezen over het concept Grit. Deze post gaat verder over Duckworths theorie over talent en inspanning.
Duckworth’s boek Grit belicht de groeimindset en deliberate practice vanuit het oogpunt van ‘vastberadenheid’. In deze post kun je lezen wat Duckworth’s theorie over talent en inspanning is. Deze post gaat verder over Grit.
Doen waar je goed in wilt worden, wat bedoel ik daarmee? In plaats van tegen onze kinderen (en collega’s en onszelf) te zeggen dat we ‘moeten doen waar we goed in zijn’, pleit ik ervoor de boodschap te gaan uitdragen dat we ‘moeten doen waar we goed in willen worden’. Wat is het verschil?Klik hier om meer te lezen
Stel je eens voor. Een grote groep kinderen groeit op in een achterstandswijk en doet het slecht op school. De hele school doet het slecht in vergelijking tot de andere scholen in dezelfde provincie. De kinderen hebben een laag IQ, volgens de gestandaardiseerde IQ tests. De kinderen leven in armoede. Hun ouders moeten worstelen om het hoofd boven water te houden en hebben slecht betaalde baantjes voor laaggeschoolden. Kunnen deze kinderen, met al hun achterstand, ooit op een universiteit terecht komen?Klik hier om meer te lezen
Deliberate practice gebruiken in de klas is zeker mogelijk. In het boek Peak brengt Anders Ericcson zijn wetenschappelijke onderzoeken naar expert performance op een toegankelijke manier voor een breed publiek voor het voetlicht. Ericcson et al doen al decennia lang onderzoek naar hoe topprestaties tot stand komen. Op deze site schreef ik er al vaak over, zie hier en hier en hier en hier en hier.Klik hier om meer te lezen
Een kind dat weinig zelfvertrouwen heeft roept in ouders en docenten vaak op dat zij het kind zelfvertrouwen willen geven. Je bent geweldig, je ben echt heel slim, je bent zo’n goede tekenaar et cetera. Met dergelijke complimenten proberen de volwassenen rechtstreeks de onzekerheid van het kind te weerleggen.
Gisteren behandelden we het onderwerp progressiegerichte emotieregulatie in een groep van 20 leidinggevenden van een grote MBO instelling.