Aan onze training progressiegericht coachen doen ook veel loopbaanbegeleiders en mobiliteitsadviseurs mee. Eén deelnemer vertelde laatst over een gesprek dat ze had gehad met een 15 jarige, die niet wist wat ze moest kiezen en hoe ze verder moest met haar studiekeuzes. De coach had in het gesprek met deze jongere een mooie combinatie gemaakt van progressiegericht helpen via de zeven stappen aanpak van NOAM en progressiegericht trainen met behulp van keuzeinstrumenten.

Ze vond het stellen van de nuttigheidsvraag best lastig, want ze vroeg zich af of een 15 jarige wel een antwoord zou kunnen formuleren op de nuttigheidsvraag. Maar ze besloot de vraag toch te stellen en was verrast over het concrete antwoord van de jongere. Die moest er wel even over nadenken, en kwam toen met een zeer bruikbaar antwoord. Dat gaf een heldere focus aan het verdere gesprek.

Vervolgens stelde de coach de progressiegerichte vragen die opgenomen zijn in de zeven stappen aanpak, dus ze verkende de verbeterbehoefte  en de gewenste situatie en het platform en de eerdere successen. Op een bepaald moment merkte ze dat de jongere wat input nodig had, omdat ze bepaalde informatie en kennis niet had die wel relevant was om keuzes te kunnen gaan maken. De coach stapte toen even in de rol van trainer en gaf de benodigde informatie. Na elk stukje input dat de coach zelf gaf, vroeg ze aan de jongere of er iets bruikbaars in zat voor haar, zodat de jongere voortdurend een perceptie van autonomie en inhoudelijke relevantie bleef beleven.

Met de nuttigheidsvraag sloot ze het gesprek af. De 15 jarige gaf aan heel veel aan het gesprek gehad te hebben en zin te hebben aan de slag te gaan met wat ze had bedacht. Haar moeder liet een paar dagen later weten dat haar dochter enorm was opgeknapt en weer vol energie stappen aan het zetten was.

Deze deelnemer concludeerde dan ook dat de progressiegerichte interventies heel goed bruikbaar zijn in loopbaanbegeleiding en dat ze ook goed werken bij jongeren.