Soms is een doel ononderhandelbaar. In onze maatschappij zijn er verwachtingen en grenzen (belasting betalen is bijvoorbeeld voor (vrijwel) iedereen verplicht). In organisaties, in de klas en in het gezin zijn er soms ook ononderhandelbare doelen. Het is niet de bedoeling om fraude te plegen, om in de klas zo luidruchtig te zijn dat anderen niet kunnen werken en in de meeste gezinnen is het de bedoeling dat ieder gezinslid zijn steentje bijdraagt aan in hetzelfde huis leven.Klik hier om meer te lezen
Een mechanisme dat het bereiken van een onderhandelresultaat flink in de weg kan zitten is reactive devaluation. Dat wil zeggen dat mensen in een onderhandelingssituatie of in een conflict een voorstel van de andere partij als minder gunstig beschouwen, dan wanneer datzelfde voorstel zou zijn gedaan door henzelf of door een derde. Het voorstel van de ander wordt snel gezien als strategisch manipulatief (op zijn best) of als oneerlijk, geniepig en als een poging je erin te laten lopen (op zijn slechtst).Klik hier om meer te lezen
Wanneer ben je het meest overtuigend? Als je iemand niet wilt overtuigen. Zoals Elliot Aronson het formuleert in het boek The social animal: The trustworthiness of a person can be increased if the audiance is absolutely certain the person is not trying to influence them.
Progressieverwachting. Als een medewerker gedrag laat zien dat niet de bedoeling is (grensoverschrijdend, schadelijk gedrag) of als de medewerker gedrag niet laat zien dat wel de bedoeling is, dan kan sturen aan de orde zijn. Het formuleren van de progressieverwachting is een kernonderdeel van progressiegericht sturen.
Deze week vroeg iemand me over de publicaties van Dan Pink en wat mijn mening daarover is. Hieronder zet ik een paar dingen op een rij, ten aanzien van Dan Pinks terminologie en de gehanteerde termen en definities in de zelfdeterminatietheorie.
De zelfdeterminatietheorie is een theorie over motivatie en menselijk welbevinden.Ed Deci en Richard Ryan stonden aan de wieg van dit onderzoeksdomein en anno 2016 zijn er daarbinnen honderden en honderden studies gedaan.Klik hier om meer te lezen
Snel inschatten hoe geïnteresseerd iemand is in seks komt veel voor in sociale situaties. In een studie van Treat et al werd aan de hand van foto’s van vrouwen gekeken hoe mannen de inschatting maken of een vrouw interesse heeft in seks. Daarnaast werd een manier getest om die inschatting van mannen accurater te maken. Hoewel een foute inschatting van de seksuele interesse van een vrouw op een bepaald moment vaak op zijn hoogst leidt tot sociaal ongemakkelijke toestanden (de vrouw heeft wel interesse, maar de man pikt het niet op of de vrouw heeft geen interesse en de man denkt van wel en trekt zich snel terug zodra hij in de gaten heeft dat hij het mis heeft), komt seksueel agressief gedrag helaas ook veel voor.
De onderzoekers ontdekten dat naast de emotionele cues van de vrouw (veel interesse of helemaal geen interesse in seks en alles daartussen in), mannen de neiging hebben om ook andere (niet relevante) cues mee te nemen, zoals de omgeving waar de vrouw is (een bar of een kantoorhal) en de kleding die de vrouw draagt en hoe aantrekkelijk de vrouw is. Deze laatste drie cues zeggen niets over hoeveel interesse de vrouw op een bepaald moment heeft in seks met een specifieke man.
Mannen die rape-myth overtuigingen hebben (ze vraagt erom met zo’n kort rokje), blijken gevoeliger te zijn voor de laatste drie genoemde cues. Trump is een stuitend voorbeeld van iemand die de fout maakt dat, omdat een vrouw aantrekkelijk is, zij ook wel seksueel geïnteresseerd zal zijn (en dan ook nog specifiek in hem).
Het bleek echter mogelijk om die foute interpretaties te verbeteren door de mannen eerst te vragen een inschatting te maken van het interesseniveau van de vrouw op een foto en direct daarna feedback te geven omtrent het daadwerkelijke interesseniveau van die vrouw. Hun inschattingen werden daardoor veel accurater. Omdat de huidige antiverkrachtingsprogramma’s op de campussen in USA bar slecht werken, hopen de onderzoekers dat deze directe feedbackaanpak ingezet gaat worden.
Hoe zou het komen dat mensen in sommige onderdrukkende contexten toch zeggen dat ze er helemaal achter staan om in die context te zitten? Eerstejaarsstudenten bijvoorbeeld, die in een ontgroeningsprogramma zitten, dingen moeten doen en ondergaan die onderdrukkend zijn en soms zelfs mensonterend, en toch zelf rapporteren dat ze helemaal achter die ontgroening staan. Twee experimentele onderzoeken zijn in dit licht interessant.Klik hier om meer te lezen
Deliberate practice is een specifieke manier van oefenen, die ten grondslag ligt aan toppresteren. Maar hoe behoudt je je autonome motivatie tijdens deliberate practice, als je dus steeds oefent wat je nog niet makkelijk afgaat?
Wij gebruiken cookies op onze website om u de meest relevante ervaring te bieden door uw voorkeuren en herhaalbezoeken te onthouden. Door op "Accepteren" te klikken, stemt u in met het gebruik van ALLE cookies.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.