Search results for: deliberate practice

Deliberate practice: praktisch vooruitkomen door doelbewust te oefenen

Wat onze trainingen absoluut speciaal maakt is dat we intensief werken met deliberate practice. Het is een term die misschien niet bij iedereen bekend is. Dus daarom in dit stukje: wat is deliberate practice, wat levert het op en hoe ziet het eruit in onze trainingen. Click here to read more »

Autonome motivatie behouden tijdens deliberate practice

boze-manDeliberate practice is een specifieke manier van oefenen, die ten grondslag ligt aan toppresteren. Kenmerkend voor deliberate practice is:

  1. een intense focus op iets oefenen dat buiten je comfortzone ligt…
  2. …en je dwingt om iets te proberen dat verder gaat dan je huidige capaciteit
  3. …gebruik makend van feedback van een expert om dingen aan te wijzen die verbetering behoeven…
  4. …en van feedback waarmee je je capaciteit ontwikkelt om je eigen presteren te monitoren en verbeteren.

Omdat je oefent wat je nog niet gemakkelijk afgaat, voelt deliberate practice oncomfortabel. Je zoekt op wat je nog niet kunt en je krijgt feedback op wat je nog fout doet, geen wonder dat dat spanning oproept en je gevoel van competentie onder druk staat. Trainers en coaches kunnen veel doen en ook laten, om ervoor te zorgen dat dat oncomfortabele gevoel er niet toe leidt dat iemand opgeeft. Immers, als iemand autonoom gemotiveerd is dan is de kwaliteit van zijn inspanning veel beter dan wanneer iemand gecontroleerd gemotiveerd is of zelfs helemaal niet meer gemotiveerd raakt.

Wat kunnen trainers en coaches beter achterwege laten?

  1. Persoonsgerichte kritiek geven en beschuldigingen uiten: jij doet niet hard genoeg je best, jij hebt er te weinig aan gedaan zeker, jij bent een luiaard, past deze activiteit wel bij jou?
  2. Laten merken dat je je ergert aan de persoon of teleurgesteld bent in zijn prestaties, via je nonverbale en verbale uitingen
  3. Mensen onder druk zetten: ik verwacht van je dat je het nu toch wel kunt, je hebt er lang genoeg de tijd voor gehad
  4. Suggestieve vragen stellen: ’Wat vind je er nou zelf van hoe je nu presteert?!’
  5. Fouten zien als teken dat er iets mis is met de persoon: ‘Hoe komt dat nou toch dat jij het steeds fout doet, wat zegt dat over jou?’
  6. Beloningen of straffen in het vooruitzicht stellen (bijvoorbeeld contingent regard)

Wat kunnen trainers en coaches beter wel doen om de kans te vergroten dat de ander autonoom gemotiveerd blijft om door te gaan met deliberate practice?

  1. Fouten normaliseren: ‘Ja, dit is ook lastig, veel mensen struikelen hierover’
  2. Het oncomfortabele gevoel dat deliberate practice geeft normaliseren: ‘Ja, het is logisch dat dit niet zo comfortabel voelt, je bent ook iets moeilijks aan het doen. Je oncomfortabele gevoel is een teken dat je precies op het juiste niveau aan het oefenen bent.’
  3. Positieve verwachting creëren: ‘Wat ik vaak zie is dat als je het vier of vijf keer oefent, het steeds beter gaat.’
  4. Uitnodigend communiceren: ‘Zullen we het nog eens proberen?’
  5. Uitleggen waarom je doet wat je doet: ‘Laten we dit deel van de activiteit nog eens doen, als je het een paar keer achter elkaar goed doet slijt de juiste manier in en wordt het een gewoonte.’
  6. Druk verlichten: even pauzeren, een grapje maken, even ontspannen voor je weer gefocust verder gaat
  7. Ook benoemen wat er al goed gaat en waaraan je kunt merken dat dat de persoon al goed lukt
  8. Procesgerichte feedback geven: de aandacht trekken naar wat de persoon doet, inzoomen op de aanpak en de leerstrategieën van de persoon
  9. Waarderen van de geleverde inspanning: Goed gewerkt! Hard gewerkt! Mooie progressie geboekt!
  10. Zelf uitstralen dat je ziet dat de ander goed bezig is, hard aan het werk is, zijn best doet (via nonverbale en verbale uitingen)
  11. Focus leggen op leren in plaats van op presteren (zie ook hier en hier en hier)
  12. Mandaat vragen: ‘Is het ok om zo door te oefenen?’

Training progressiegericht coachen

Creativiteit en deliberate practice

Een_grote_stapBij deliberate practice vergelijk je jouw prestaties steeds met een norm, met de prestaties van een expert. Of het nu gaat om een muziekstuk leren spelen of zingen of om een nieuwe gesprekstechniek leren toepassen of om schaken of tennissen of welke vaardigheid dan ook maar. Je vergelijkt nauwgezet wat jij doet met wat de expert doet en stelt je fouten bij zodra je ze maakt.

Dat biedt geen ruimte voor creativiteit, zou je denken. Want als je je eigen draai gaat geven aan dat muziekstuk of die gesprekstechniek dan ben je die nieuwe techniek niet goed aan het leren, je bent zelf iets aan het verzinnen.Creativiteit komt nadat je goed bent geworden in een techniek, niet voordat je er goed in bent geworden. Hier kun je daar meer over lezen. Click here to read more »

Deliberate practice bij Barbershopkoor Dutch Pride

dirigent knipLaatst mocht ik aanwezig zijn bij een repetitie van het Barbershopkoor Dutch Pride, dat aan het oefenen was op een manier die ik herkende als deliberate practice. Het koor was een paar jaar geleden met die manier van repeteren begonnen en er was indrukwekkende progressie bereikt (volgens de officiële voor Barbershopkoren geldende criteria). Het was fascinerend om te zien en horen welke verbeteringen dit koor steeds opnieuw in slechts korte tijd wist te bereiken. Dit is wat ik merkte dat werkt om die snelle progressie te boeken: Click here to read more »

Deliberate practice gebruiken in de klas

peakIn het boek Peak brengt Anders Ericcson zijn wetenschappelijke onderzoeken naar expert performance op een toegankelijke manier voor een breed publiek voor het voetlicht. Ericcson et al doen al decennia lang onderzoek naar hoe topprestaties tot stand komen. Op deze site schreef ik er al vaak over, zie hier en hier en hier en hier en hier.

In dit populaire boek legt Ericcson sterke nadruk op mentale representaties. Een mentale representatie is een mentale structuur die correspondeert met een object, een idee, een hoeveelheid informatie of wat dan ook, concreet of abstract. Experts op een bepaald gebied doorzien de complexiteit en de samenhang op dat gebied sneller en kunnen betere en snellere beslissingen nemen vanwege dat inzicht. Deliberate practice is een effectieve manier om snel veel beter te worden in een bepaalde vaardigheid, wat voor vaardigheid dan ook. Ericcson geeft een voorbeeld van hoe dit er in een les uit kan zien. Click here to read more »

Deliberate practice

De microstructuur van deliberate practice

expertiseIedereen die start met een nieuwe activiteit heeft oefening en training nodig. Er zijn geen voorbeelden bekend van hele jonge kinderen die zonder enige oefening direct een expert niveau lieten zien in een bepaalde vaardigheid. Hoewel de ene persoon meer aanleg kan hebben voor iets dan de andere persoon, is het niet zo dat degenen met aanleg bij het starten van een nieuwe activiteit direct op topniveau presteren. Alle mensen hebben oefening nodig willen ze een vaardigheid leren beheersen.

Als mensen een nieuwe vaardigheid leren, zoals autorijden, dan oefenen ze gedurende een bepaalde periode geconcentreerd totdat ze een niveau hebben bereikt waarop ze de vaardigheid zo beheersen dat er geen bewuste aandacht meer nodig is. Afhankelijk van de specifieke vaardigheid duurt het bereiken van dit geautomatiseerde niveau een bepaalde periode. Het leren van een nieuwe activiteit en het beter worden in die activiteit kost energie. Verbeteren gaat namelijk gepaard met aanpassingen in cognitieve mechanismen die een beroep doen op ons zenuwstelsel, ons brein en ons fysiologisch systeem. Ons lichaam streeft ernaar om ons metabolisme zo min mogelijk te belasten. Het zal dus hard aan het werk gaan om de nieuwe activiteit te automatiseren. Want als iets is geautomatiseerd, zijn er simpelere cognitieve mechanismen gaande die minder energie kosten. Helaas zorgen die simpelere cognitieve mechanismen er tegelijkertijd voor dat we niet meer automatisch verbeteren en leren. Click here to read more »

The practice of practice

practiceHet boek The practice of practice van Jonathan Harnum is een interessant boek voor iedereen die goed wil leren oefenen. Hoewel Harnum inzoomt op muzikale vaardigheden, is zijn beschrijving van effectief oefenen net zo relevant voor andere vaardigheden. Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel wordt de theorie van deliberate practice op een praktische manier behandeld. Deel 2 bevat praktische tips van experts. Harnum benadrukt het belang van langzaam oefenen, zo langzaam dat je het in 1 keer goed doet. Het voordeel daarvan is dat je direct de juiste myelinevorming in gang zet. Myelinevorming vindt immers plaats ongeacht of wat je leert goed of fout is. Als je heel vaak dezelfde fouten maakt, raken die net zo goed geautomatiseerd als wanneer je heel vaak het goede doet. Click here to read more »

Progressiegericht leidinggeven: wat doe je wel en wat doe je niet?

Progressiegericht leidinggeven is autonomie-ondersteunend en motiverend leidinggeven, gebaseerd op de zelfdeterminatietheorie, de groeimindsettheorie, de theorie van positieve innerlijke werkbeleving, de theorie van deliberate practice en psychologische principes zoals het reciprociteitsprincipe. Hier vind je meer informatie: autonomie binnen kaders.

Wat doe je wel en wat doe je niet bij progressiegericht leidinggeven? Click here to read more »

Effectief reageren op Dunning-Kruger: vier trainingstechnieken

Afgelopen week vertelde een trainer die onze training progressiegericht coachen volgt, mij over een lastige situatie die hij meemaakte. Die situatie is dat een deelnemer in zijn training zijn eigen kennis en vaardigheden sterk overschatte. Deze trainer had het volgende meegemaakt:

Bij de start van zijn training zei een deelnemer: ‘Ja, eigenlijk had ik zelf deze training kunnen geven, want ik weet heel veel over dit onderwerp. Ik ben zelf ook altijd positief. En jij zult vandaag ook wel dingen gaan zeggen waar ik het niet mee eens ben, maar ik zal proberen me op de vlakte te houden’. Click here to read more »