Skip to content

Moet het dan weer van mij komen…

Wie zet de eerste stap om uit een negatieve situatie te komen? Wie is als eerste bereid om een constructieve wending te geven? Wie sluit aan bij het perspectief van de ander? En waarom sluit die ander nou niet eens EERST aan bij mijn perspectief? Verzuchtingen die ik regelmatig hoor de laatste tijd. Van mensen die progressiegericht willen leven en werken, maar toch ook wel graag willen dat de ander eens als eerste de progressiegerichte draad oppakt als er iets mis loopt. Moet ik dan weer de wijste zijn? Moet het dan weer van mij komen? Ik blijf maar constructief en positief en mild voor de minnetjes die de ander op mij afvuurt, wanneer begint die ander eens met constructief en positief en mild naar mij toe zijn? Ik denk er dit over: als je bepaalde vaardigheden hebt, bijvoorbeeld je hebt de progressiegerichte aanpak goed in de vingers, dan brengt dat een verantwoordelijkheid met zich mee om inderdaad de eerste te zijn die de goede kant op beweegt in een negatieve situatie. Het alternatief is namelijk dat je samen met die ander in een negatieve spiraal terecht komt en dat je wrokkig en cynisch wordt. En dat is voor mij geen aantrekkelijk narratief.

1 thought on “Moet het dan weer van mij komen…

  1. Frank

    Casus: Een werksituatie waarin niemand de bereidheid heeft om zijn/haar bijdrage te leveren om de negatieve spiraal te doorbreken.
    Waarschijnlijk een heel herkenbaar voorbeeld voor veel medewerkers die ondanks de omgevingsdruk kritisch willen blijven op het product dat je met elkaar levert of denkt te willen leveren. : ) Wel een goede casus waarbij de vraag "hoe je als medewerker zelf deze spiraal van vanzelfsprekende afwachting mede kunt helpen doorbreken". Ik ben hier nog niet over uit omdat dit met allerlei factoren te maken heeft: veiligheid, rol van direct leidinggevenden en raad van besturen, ontwikkelingen binnen de organisatie zelf, je eigen stijl van communiceren, de mate waarin je geaccepteerd wordt door de (zwijgende) collega's.
    Ik ben dan ook uitermate benieuwd hoe je dmv een progressiegerichte werkwijze beweging kunt brengen in de onderlinge communicatie waarin het zwijgen de boventoon voert. Bezien vanuit de individuele werknemer.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *