Skip to content

Ik ben al zo goed bezig met afvallen…ik mag wel een patatje…

Vandaag deden cursisten in een training de cirkeltechniek. Een cursist nam als onderwerp haar gewicht. Ze was nog niet zo lang geleden bevallen en wilde afvallen. Ze begon met het vullen van de binnencirkel en vertelde enthousiast over alles wat ze al had gedaan en wat er al was gelukt. Ze concludeerde: “ik heb dus al bereikt dat ik weer in mijn kleren pas!” Omdat de tijd op was kwam deze cursist niet toe aan het vullen van de buitencirkel. In de buitencirkel is het de bedoeling dat de concrete positieve resultaten die iemand nog wil bereiken worden genoteerd. Maar daar was deze cursist niet aan toe gekomen. Dat vond ze ook niet zo erg, gaf ze aan, wat ze voelde zich heel optimistisch en tevreden over wat ze al had bereikt. Het grappige was dat deze cursist vervolgens langs de doos met chocolade liep en er een chocolaatje uitpakte, terwijl ze zei:”ik ben zo goed bezig, nu mag ik wel een chocolaatje!”

Herkenbaar? Je hebt het idee dat je heel goed bezig bent met het bereiken van een doel, en juist dat idee geeft je een excuus om nu maar iets te doen dat tegengesteld is aan het bereiken van je doel.

Het onderzoeksartikel van Fishbach en Dhar toont aan dat kijken naar wat je al hebt bereikt je inderdaad soms kan afleiden van je doel. Staat dat inzicht op gespannen voet met de progressiegerichte aanpak? Bij progressiegerichte coaching vraag je immers naar wat iemand al heeft bereikt? Uit het onderzoek van de genoemde auteurs blijkt dat die vraag ertoe kan leiden dat je door je perceptie dat je al veel hebt bereikt, je dingen gaat doen die je afleiden van het verder bereiken van je doel.

Fisbach en Dahr deden vier studies:

In studie 1 gaven ze proefpersonen op een slimme manier ofwel het gevoel dat ze al goed op weg waren met hun doel (afvallen) ofwel het gevoel dat ze nog heel veel moesten afvallen. Deze perceptie stond los van het absolute gewicht of aantal kilo’s dat er nog af moest. Proefpersonen die de perceptie hadden dat ze al aardig bezig waren met afvallen kozen significant vaker om vervolgens een chocoladereep te eten, dan proefpersonen die de perceptie hadden dat ze nog veel moesten afvallen.

In studie 2 gaven ze proefpersonen ofwel de perceptie dat zij in vergelijking met anderen weinig tijd besteedden aan hun studie, ofwel de perceptie dat zij in vergelijking met anderen veel tijd besteedden aan hun studie. Het bleek dat de proefpersonen die de perceptie hadden dat ze in vergelijking tot anderen veel tijd besteedden aan hun studie vervolgens kozen voor niet-studiegerelateerde activiteiten (uitgaan, met vrienden afspreken e.d.). de proefpersonen die de perceptie hadden dat ze minder tijd aan hun studie besteedden dan anderen kozen in veel mindere mate voor niet-studiegerelateerde activiteiten.

In studie 3. lieten ze de ene groep proefpersonen focussen op hun committment aan hun doel en de andere groep proefpersonen focussen op de progressie die ze al hadden gemaakt in hun doel te bereiken. Het bleek dat de proefpersonen die gefocust waren op hun commitment aan hun doel vervolgens acties wilden ondernemen die hun hielpen hun doel verder te bereiken. De proefpersonen die gefocust waren op de progressie die ze al hadden bereikt wilden acties ondernemen die niet gerelateerd waren aan het bereiken van hun doel.

In studie 4. kregen bezoekers van een sportschool twee vragen voorgelegd. Vraag 1 was om in te schatten hoe goed de workout bijdroeg aan hun doel om fit te zijn. Vraag 2 was hoe waarschijnlijk het was dat ze die avond een vette, ongezonde maaltijd zouden nemen.  Deze twee vragen werden gesteld aan bezoekers die net hadden gesport, bij vertrek dus, en ook aan bezoekers die net gingen sporten, bij aankomst dus. Het verschil tussen beide groepen bezoekers? De bezoekers die nog moesten gaan sporten waren optimistisch over hoe goed hun workout zou bijdragen aan hun doel om fit te zijn en aangaven dat de kans groot was dat ze die avond een vette, ongezonde maaltijd zouden nemen. De bezoekers die net hadden gesport waren minder optimistisch hoe goed de workout had bijdragen aan hun fitnessdoel en waren minder geneigd een vette maaltijd te nemen die avond.

Wat zijn de conclusies op basis van deze studies?

  1. de perceptie dat je al aardig op weg bent met het bereiken van je doel vergroten je interesse om acties te aan ondernemen die niet bijdragen aan het verder bereiken van je doel
  2. de perceptie dat je in vergelijking met anderen goed bezig bent met het bereiken van je doel vergroot de kans dat je acties gaat ondernemen die niet bijdragen aan het verder bereiken van je doel
  3. focus op je doel committent stimuleert je om acties te ondernemen om je doel verder te bereiken, terwijl focus op de al bereikte progressie je stimuleert om acties te ondernemen die niet helpen om je doel verder te bereiken
  4. over optimistische beoordeling van hoe effectief je gedrag zal zijn om je doel te bereiken leidt tot het ondernemen van acties die je juist niet helpen om je doel te bereiken.

Ik denk dat deze studies zeker belangrijk zijn voor progressiegerichte coaches. Het vragen naar wat iemand al heeft bereikt kan leerzaam zijn voor die persoon, omdat hij kan leren van eerdere successen. Het vragen naar wat iemand al heeft bereikt kan iemand de perceptie geven dat hij competent is en al aardig onderweg is, waardoor hij optimistischer naar zijn situatie kan gaan kijken. Als de persoon al voldoende heeft bereikt met betrekking tot een specifiek doel, dan is het prima om alleen te vragen naar de bereikte progressie. Maar als de persoon nog meer wil bereiken met betrekking tot dat specifieke doel, dan is het raadzaam om in aanvulling op wat er al is bereikt, de volgende soort vragen te stellen:

  1. welke progressie wil je nog bereiken?
  2. wat maakt dit doel zo belangrijk voor jou?
  3. wat is het voordeel van het verder gaan bereiken van het doel?
  4. waaraan zou je de komende periode merken dat je stappen vooruit aan het zetten bent?
  5. waaraan zou je merken dat je effectief om gaat met tegenslag?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *