Skip to content

Blog

Progressiegerichte gespreksvoering is concreet, praktisch, positief en maakt gebruik van eenvoudig formuleringen.

Negen progressiegerichte vragen zijn:

  1. Wat heb je al bereikt?
  2. Hoe heb je dat al weten te bereiken?
  3. Wat wil je verder bereiken?
  4. Wat gaat er beter wanneer dat is bereikt?
  5. Wat gaat er nu al soms beter?
  6. Hoe krijg je dat soms al voor elkaar?
  7. Wat ga je opnieuw doen waarvan je hebt gemerkt dat het leidt tot verbetering?
  8. Wat ga je uitproberen om te onderzoeken of het tot verbetering leidt?
  9. Waaraan ga je merken dat je op de goede weg bent?

De overtuigingen waarmee je in gesprek bent sturen de manier waarop je reageert op je gesprekspartner. Progressiegerichte overtuigingen zijn denk ik:

  1. Er is altijd al progressie aanwezig: hoe moeilijk een situatie ook is, er zijn altijd al (kleine) verbeteringen bereikt.
  2. Praten over gemaakte en verder gewenste progressie werkt motiverend: door onder woorden te brengen wat er al is bereikt en wat je graag verder wilt bereiken ontstaan positieve emoties die je creatief maken, waardoor je mogelijkheden begint te zien om verdere verbetering te bereiken. Dit triggert het progressiesignaal en dat versterkt je wil om in beweging te komen.
  3. Progressie is mogelijk: de overtuiging dat je progressie kunt maken is een voorwaarde om ook daadwerkelijk progressie te bereiken, omdat het alleen zin heeft om in beweging te komen wanneer je gelooft dat wat je doet iets goeds kan opleveren.
  4. Progressie is normatief:  verandering is pas progressie als het leidt tot beweging in de richting van een betere situatie. Een situatie is beter wanneer er sprake is van een positief effect op het systeem (individu, team, organisatie, samenleving, universum).
  5. Kleine, langzame progressie is net zo waardevol en motiverend als grote, snelle progressie: progressie verloopt niet lineair, maar volgt de wetten van complexe systemen. Progressie kan soms opeens heel snel gaan en exponentieel toenemen. Door te focussen op kleine progressie wordt de drempel lager om in beweging te komen.
  6. Verfijnen en exploreren kunnen allebei leiden tot progressie: progressie kan zowel bereikt worden via het verfijnen van wat je al deed en meer doen van wat werkt als via het exploreren van nieuw gedrag en uitproberen van nieuw gedrag.

Herken je deze overtuigingen? Zijn er andere overtuigingen die jij associeert met progressiegerichtheid?

Een waargebeurd groeimindsetvoorbeeld:

Een docent op een lagere school zei over een jongen:”hij heeft geen aanleg voor rekenen, maar wel een talenknobbel!”.
Een docent op een middelbare school zei over een jongen:”hij heeft duidelijk talent voor wiskunde, hij heeft er aanleg voor”.
Het grappige is dat dit over dezelfde jongen gaat! Hoe is dat gegaan? ...continue reading "Progressie wordt mogelijk door groeimindset"

In het boek van Clampitt en DeKoch getiteld Transforming leaders into Progress makers beschrijven de auteurs wat progressie is.

Wat we progressie noemen hangt af van wat onze doelen, waarden en overtuigingen over wat goed is zijn. Is een humanere manier om de doodstraf uit te voeren progressie? Is een hoger slaagpercentage van studenten progressie? Is omzetgroei progressie?

De auteurs beschrijven een progressiemodel dat is gebaseerd op drie hoekstenen. ...continue reading "Hoe definieer jij progressie?"

De auteurs Clampitt en DeKoch onderscheiden in hun boek Transforming leaders into progress makers twee manieren waarop je progressie kunt maken. Progressie door te exploreren en progressie door te verfijnen.

Exploreren betekent dat je iets nieuws en innovatiefs probeert. Exploreren is het betreden van onbekend terrein. Onvoorspelbaar. ...continue reading "Exploreren en verfijnen: twee manieren om progressie te maken"

Sommige mensen hebben een negatieve associatie bij progressie, omdat een focus op progressie hen een gejaagd, een “nooit tevreden” gevoel geeft. Opmerkingen als :”Is het dan nooit goed genoeg?” of “Komt er dan nooit een eind aan alle verbeterslagen?” komen volgen de auteurs Clampitt en DeKoch vanuit een verkeerd begrip van wat progressie is. Door progressie als een doel op zich te zien in plaats van als een mindset. Het verschil tussen een doel en een mindset is volgens de schrijvers het volgende. Een doel kun je, als het eenmaal is bereikt, van je to-do-lijstje afhalen. Een mindset is een manier van leven. Een progressiegerichte mindset is dus een manier van in het leven of in je werk staan. Soms komt de progressie door te verfijnen en soms komt de progressie door te exploreren. Dus een progressiegerichte mindset is niet hetzelfde als van de ene naar de andere hype fladderen, of nooit tevreden zijn met de progressie die je al hebt bereikt. Wat is het wel? Hoe herken je een progressiegerichte mindset?

De vraag “wat gaat beter?” stuurt de gedachten van de cliënt in de richting van de bereikte progressie. De vraag kan helpen in een eerste coachingsgesprek en luidt dan: ”Tussen het moment dat je besloot in coaching te gaan en nu…wat gaat er al (een beetje) beter?”Door deze vraag te beantwoorden komt de cliënt erachter wat er - nog voordat de coaching begon -  al beter aan het gaan is.

In een tweede coachingsgesprek kan de vraag de cliënt helpen om de bereikte progressie tussen de sessies te expliciteren. Omdat zicht op bereikte progressie heel motiverend is voor mensen, is het zeker waard te overwegen om de vraag “wat gaat beter” te gebruiken in een tweede coachingsgesprek. Echter, hoe zit het met de cliëntgeleidheid? ...continue reading "Timing van de vraag “wat gaat beter?”"

The myth of progress, is de titel van Tom Wessels' boek. Wessels is ecoloog en hij pleit voor een andere definitie van progressie, dan economische groei. Volgens Wessels stellen we economische groei gelijk aan progressie, terwijl economische groei juist verantwoordelijk is voor de ecologische problemen waar we mee kampen.

Economische groei gaat gepaard met een toename in consumptie van natuurlijke bronnen en uitputting ervan. Economische ontwikkeling is iets anders. Economische ontwikkeling betekent waardetoevoeging zonder dat de natuurlijke bronnen belast en uitgeput worden, zo stelt Wessels.

Wessels legt aan de hand van een aantal natuurwetten uit dat progressie in de vorm van oneindige economische groei helemaal niet mogelijk is. Hij houdt ons voor dat we in een aantal mythes geloven als we geloven dat we progressie kunnen bereiken door economische groei.

In hoofdstuk 1 gaat hij in op de mythe van de controleerbaarheid van complexe systemen die gerelateerd zijn aan progressie. ...continue reading "De mythe van progressie"

"Denialism” heet het boek van Michael Specter waarin hij stelt dat grootschalige ontkenning van wetenschappelijke kennis, magisch denken en angst progressie tegenhouden. Het boek is een aanklacht tegen de grootschalige ontkenning van feiten op allerlei gebied. In 6 hoofdstukken behandelt hij de ontkenning door zoals hij ze noemt “de denialists”. Specter stelt dat magisch denken gevaarlijk is voor het voortbestaan van onze planeet en dat magisch denken ten koste van wetenschappelijk denken aan terrein wint. “Denialists” weigeren volgens Specter de meest overtuigende wetenschappelijke data te erkennen en schuiven het terzijde als “gewoon een andere mening”. Specter erkent dat er fouten worden gemaakt door wetenschappers, maar stelt dat dit geen reden is om daarom magisch denken te verkiezen boven gefundeerd en gerepliceerd wetenschappelijk onderzoek.

Voorbeelden van magisch denken ten koste van wetenschappelijk denken die Specter beschrijft zijn: ...continue reading "Een pleidooi voor wetenschappelijk denken en tegen magisch denken"

Waarom exploreren kinderen en volwassenen? Waarom zoeken ze naar nieuwe ervaringen, naar het nog onbekende? Waarom willen kinderen en volwassen progressie maken? Waarom zijn we intrinsiek gemotiveerd om iets nieuws te leren en te ontdekken? Frederic Kaplan Pierre-Yves Oudeyer gingen op zoek naar de neurologische zenuwcircuits van intrinsieke motivatie. Dit interessante onderzoeksartikel helpt om te begrijpen waarom het maken van progressie zo stimulerend is.

De drang om foute voorspellingen te reduceren
In de sociale psychologie, de neurowetenschappen en de machine leer wordt voor intrinsiek gemotiveerd gedrag diverse uitleggen gegeven. Die uitleggen hebben iets gemeen met elkaar, zo beschrijven de auteurs. De rode draad is: de drang om voorspellingsfouten maximaal te reduceren. Mensen willen exploreren, nieuwe dingen leren en zich bewegen in onzekere situaties om voorspellingsfouten maximaal te reduceren. Dus om beter te leren voorspellen wat er gaat gebeuren. Om progressie te maken in het maken van minder voorspellingsfouten.

Effectieve exploreerstrategieën: progressieniches
De onderzoekers leggen het volgende uit over effectieve exploreerstrategieën die mensen kiezen. Stel dat je moet kiezen uit vier situaties.

1. Situatie 1 is zo onbekend voor je dat de kans dat je een foute voorspelling doet heel hoog is en ook hoog blijft.
2. Situatie 2 is zo bekend dat de kans dat je een foute voorspelling doet heel laag is.
3. Situatie 3 is zodanig dat je in het begin een grote kans hebt een foute voorspelling te doen, maar dat je je foutkans snel kunt reduceren.
4. Situatie 4 is dat je de kans op een foute voorspelling kunt reduceren maar minder snel dan in situatie 3.

Wat denk je dat de meest effectieve exploreerstrategie is? ...continue reading "Het progressiesignaal"