Skip to content

Blog

Tegen sommige gesprekken kun je erg op zien. Je weet dat je moet gaan praten met die ouder, die collega, die medewerker of die cliënt, maar er knaagt iets. Je wordt al geïrriteerd of angstig als je er aan denkt om met de persoon te praten.

Weten wat je aan het doen bent

In onze trainingen helpen we de deelnemers juist die gesprekken voor te bereiden. We voeren dan een stukje van het gesprek op de deliberate practice manier. Hier kun je meer lezen over hoe dat werkt. Binnen een kwartiertje heeft de deelnemer ervaren hoe hij het gesprek wil gaan aanpakken en hoe hij kan reageren op de reacties van de ouder, collega, medewerker of cliënt. Het is zo prettig om precies te weten waar je mee bezig bent en wat je aan het doen bent in een gesprek. Om voorbij vage statements, zoals bijvoorbeeld ‘ik wil hem in zijn kracht zetten’, te komen.

Voorbereidingsstructuur

Maar buiten een trainingssituatie om, kun je jezelf helpen om je gesprek effectief voor te bereiden. Deze progressiegerichte voorbereidingsstructuur helpt daarbij:

 

 

 

Wiens doel staat centraal?

De eerste vraag is: wiens doel staat centraal in het gesprek? We maken hierbij onderscheid tussen het doel van je gesprekspartner en het doel van jezelf (vanuit je rol of functie). Een docent, bijvoorbeeld, die wil dat een ouder ervoor gaat zorgen dat zijn kleuter voortaan op tijd op school verschijnt, heeft zelf een inhoudelijk doel voor ogen. Een coach, daarentegen, die in gesprek is met een cliënt heeft zelf geen inhoudelijk doel voor ogen. Zijn doel is een procesdoel: de cliënt zo goed mogelijk helpen met het bereiken van het doel van de cliënt zelf.

Mijn doel

Als je een eigen inhoudelijk doel hebt met het gesprek, dan bereid je je gesprek voor aan de hand van deze vervolgvragen:

  • Welk positief gedrag en welk positief resultaat wil ik graag dat mijn gesprekspartner gaat bereiken?
  • Wat is de reden dat ik graag wil dat mijn gesprekspartner die progressie gaat boeken?

Het kan zijn dat je geen mandaat hebt om een prestatieverwachting te hebben van je gesprekspartner, maar dat je hem wilt vragen of hij bereid is om bij te dragen aan het bereiken van jouw doel. Een leidinggevende, bijvoorbeeld, heeft vanuit zijn functie het recht om bepaalde dingen te verwachten van de medewerker. Maar een collega heeft geen mandaat om een andere collega te vertellen wat hij moet bereiken. Als collega kun je wel degelijk jouw inhoudelijke doel naar voren brengen, alleen staat het de ander vrij om al dan niet te willen bijdragen aan het bereiken van dat doel.

Wiens progressie-ideeën staan centraal?

Wanneer je je eigen doel in concrete, positieve gedrags- en resultaatstermen hebt geformuleerd stel je jezelf de volgende vraag: mag mijn gesprekspartner zelf bepalen hoe hij aan het doel gaat voldoen, of zijn er voorschriften waaraan hij zich moet houden? In het eerste geval is sturen aan de orde, in het tweede geval is instrueren aan de orde. Als je wilt gaan sturen, dan kun je je gesprek met de stuurtechnieken voorbereiden, zie ook hier. Als je wilt gaan instrueren, dan benut je in je voorbereiding de progressiegerichte instrueer-technieken (zie ook hier).

Het doel van mijn gesprekspartner

Wanneer je zelf een inhoudelijk doel hebt, start je je gesprek anders dan wanneer het inhoudelijke doel door je gesprekspartner bepaald gaat worden. Staat het doel van je gesprekspartner centraal, dan stel je jezelf in je voorbereiding de vraag: ‘Welke variant van de nuttigheidsvraag ga ik stellen, zodat mijn gesprekspartner direct merkt dat hij de inhoud van het gesprek mag bepalen?’ Varianten van de nuttigheidsvraag zijn bijvoorbeeld: ‘Hoe kunnen we deze tijd wat u betreft zo goed mogelijk besteden?’ of ‘Waaraan zou u na afloop merken dat u iets aan ons gesprek heeft gehad?’

Waar komen de progressie-ideeën vandaan?

In je voorbereiding stel je jezelf vervolgens de vraag: waar komen de progressie-ideeën vandaan? Is het de bedoeling dat je gesprekspartner op basis van zijn eigen kennis en ervaring gaat bedenken hoe hij progressie kan boeken of is het de bedoeling dat je gesprekspartner progressie-ideeën aangereikt krijgt? Als je gesprekspartner zijn eigen ideeën mag en kan bedenken, dan ga je in het gesprek op zoek naar die zogenaamde ‘interne oplossingen’. Je kunt je gesprek dan het beste voorbereiden door de zeven stappen aanpak nog eens te bekijken en help-interventies te oefenen. Indien je gesprekspartner ideeën van buiten hemzelf moet benutten of er bij gebaat zou kunnen zijn, dan vraag je mandaat om zogenaamde ‘externe oplossingen’ aan te reiken. Je kunt je gesprek dan het beste voorbereiden door de progressiegerichte advies- en trainingsinterventies te bestuderen (zie ook hier).

Door deze stappen te doorlopen krijg je een helder idee welke rol je wilt innemen bij de start van het gesprek en hoe je het gesprek wilt gaan aanpakken. Daarmee creëer je bij jezelf ook constructieve emoties (zie ook hier). Mocht je toch nog op zien tegen het gesprek, nadat je deze voorbereiding hebt gedaan, dan kun je misschien de stappen van zelfcoaching doorlopen (met de zeven stappen aanpak, of met een andere zelfcoachingsmanier, zie ook hier).

Meer lezen: Progressiegesprekken en Creating Progress

 

 

Als een medewerker niet doet wat hij moet doen en weerstand heeft in het stuurgesprek, dan kan de leidinggevende uit machteloosheid overstappen op precies voorkauwen hoe de medewerker aan het doel moet gaan voldoen. Instrueren, wordt het dan. Als de medewerker wel zelf in staat is om ideeën te bedenken om aan het doel te gaan voldoen, en de leidinggevende gaat instrueren, dan neemt die onnodig veel autonomie weg. En dat kan de weerstand van de medewerker verder versterken. Als de medewerker wel de competentie, maar niet de motivatie heeft om aan een doel te gaan voldoen, is blijft sturen aan de orde en niet instrueren. En wanneer de medewerker wel de motivatie, maar niet de competentie heeft is trainen wellicht een betere keuze dan instrueren. Wanneer is instrueren dan wel nuttig?

Instrueren kan nuttig zijn in situaties waarin de medewerker de kennis en ervaring nog niet heeft om te kunnen doen wat de bedoeling is en er een standaardaanpak is die gevolgd moet worden. Het kan ook gaan om situaties waarin er geen tijd is om op zoek te gaan naar wat iemand zelf al weet (interne oplossingen). Ook wanneer de medewerker nieuw start en nog niet weet hoe het werkt in die organisatie is instrueren gewenst. De werkwijze, de procedures en de afspraken die er gelden zijn nog onbekend en hij zal op zoek gaan naar de kaders waarbinnen zijn nieuwe werk zich afspeelt. Hij is op zoek naar informatie en op dat moment kan een tijdje instructie geven goed werken.

Meer over 4 progressiegerichte rollen kun je hier lezen

In progressiegerichte gespreksvoering maken we onderscheid tussen vier rollen: helpen, trainen, sturen en instrueren. Hier kun je daar meer over lezen. In een gesprek kunnen de vier rollen afwisselen aan de orde zijn en kan de professional switchen tussen de rollen. In de onderstaande dialoog switcht de coach tussen helpen en trainen. ...continue reading "Switchen: van helpen naar trainen"

Coaches, leaders and teachers who are interested in the Progress Focused approach can now purchase Creating Progress at managementboek.nl

You'll find a preview here: Creating Progress preview

 

In het boek Making good progress? van D. Christoloulou wordt vergeleken hoe de lesopbouw van docenten eruit ziet wanneer ze uitgaan van het generic skills model vergeleken met het deliberate practice model.  ...continue reading "Goede progressie aan het boeken?"

Kinderen die van de lagere school naar de middelbare school gaan ervaren in de eerste maanden in hun nieuwe omgeving vaak allerlei dingen die moeilijk voor ze zijn. Er worden hogere eisen aan ze gesteld dan op de lagere school, het tempo ligt hoger, de omgeving is onpersoonlijker en er zijn meer mensen om hen heen. Ze krijgen les van verschillende docenten en ze moeten vaak naar een ander gebouw fietsen dan eerder. Al met al is het een transitieperiode die uitdagend kan zijn voor adolescenten. ...continue reading "Mindset en gezondheid van startende middelbare scholieren"

Slemp et al voerden een meta-analyse uit ten aanzien van autonomie-ondersteunend leiderschap. Autonomie-ondersteunend leiderschap refereert naar een cluster van leiderschapsgedragingen die zelfgedetermineerd gedrag in werknemers faciliteert. Een hoge kwaliteit van motivatie (autonome motivatie) leidt tot welbevinden en goed presteren. ...continue reading "Meta-analyse: autonomie-ondersteunend leiderschap"

Mertens et al deden experimenteel onderzoek naar de impact van competentie-ondersteuning op de motivatie en performance van sporters (basketbalteams). In het experiment werd 1 specifiek aspect van competentie-ondersteuning onderzocht, namelijk positieve competentie-ondersteuning.

Positieve feedback

De positieve feedback werd volgens een strak protocol gegeven door de coach en de leidende speler op het veld van bestaande basketbal teams in België. De coach en de leidende speler waren door de begeleider van het experiment geïnstrueerd hoe vaak ze positieve feedback moesten geven en hoe ze die moesten geven. ...continue reading "Experimenteel onderzoek naar competentie-ondersteunende feedback"

Words play such a big role in our lives. They influence what we think and feel in the moment; an unexpected compliment cheers us up, whilst angry words can spoil our day. Words can have long term consequences; what’s being said can lead us to file for divorce, push us to go to war, give us the courage to start a new education or choose a new career path. Unlike many other things in life that we have less control over, we can choose our own words. In doing so we shape our lives, as well as the lives of people around us. What more reason could we possibly need to choose our words carefully? This book is all about that – words that work.

Who doesn’t enjoy doing interesting and valuable things? Who doesn’t love that feeling of moving forward with those things? Everybody does! As a coach, leader or teacher, it’s your role to choose the right words so that your client, child, employee or student takes meaningful steps forward. Since that’s not always as easy as it sounds, this book about the Progress Focused Approach can come in handy.

The Progress Focused Approach consists of practical techniques, based on scientific psychological theories, such as the growth mindset theory, the self-determination theory, the theory of deliberate practice, the progress principle and the solution focused theory. This book provides coaches, leaders and teachers with tools to make progress and describes the underlying scientifically informed beliefs.

If you work in an English-speaking environment and you’re interested in learning how to use the Progress Focused Approach, then this is just the book for you!

Deze zomer is er een prachtig handboek gepubliceerd door Coert Visser: Handboek Progressiegericht Coachen. Het handboek telt maar liefst 460 pagina’s en zit dan ook boordevol praktische technieken, die stuk voor stuk sterk worden onderbouwd met beschrijvingen van de aannames die eraan ten grondslag liggen.

Het boek bestaat uit vier delen: coaching, andere contexten, de praktijk en theoretische en praktische bronnen. ...continue reading "Handboek Progressiegericht Coachen"