Hoe gebruik je de progressiegerichte aanpak? Die vraag stelden wij aan deelnemers aan onze trainingen van de afgelopen drie jaar. Hier is een selectie van interessante reacties:

Hallo Gwenda en Coert, hierbij mijn reactie: Voor veel leraren in het voortgezet onderwijs, dus ook voor mij, is het vaak lastig om leerlingen te motiveren hun huiswerk op tijd af te hebben. Je zou ook nog willen dat leerlingen hun werk met aandacht en plezier maken, zodat het leerrendement optimaal is. Door bezig te zijn met de progressiegerichte aanpak werd me steeds beter duidelijk dat veel leerlingen geneigd zijn de kortste weg naar succes te zoeken wanneer er sprake is van “controlled motivation” (je doet het omdat ik het heb opgegeven, je doet precies dit, je doet het op deze manier, als het niet in orde is krijg je straf). Leerlingen (vooral die van mij in HAVO-5) redeneren dan vaak als volgt: “ hoe krijg ik in zo min mogelijk tijd voor elkaar dat ik geen gezeur krijg?” Toen ik vorig jaar de huiswerkmethode van de cursus bij NOAM voor het eerst toepaste (“hier staan 6 huiswerksuggesties; het voorstel is om er twee uit te kiezen”) stond ik versteld. Bijna alle leerlingen stonden de les erop bij de deur met hun mapje in de hand en een aantal overhandigde mij die met een zekere trots: “Hier is mijn opdracht meneer”. Bij het samenstellen van de opdrachten zorg ik er overigens voor dat er variatie is in interesse en leerstijl. “Jongens en meiden, was het nuttig om dit zo te doen?” “Waarom vond je het fijn om het op deze manier te doen?” Steevast is de reactie van de leerlingen (ik pas deze manier van opdrachten verstrekken sindsdien namelijk consequent toe): “ Het is fijn omdat je zelf mag kiezen en omdat je nu iets kunt kiezen dat bij je past”. Sommige opdrachten laat ik presenteren, wat soms leidt tot applaus van de andere leerlingen, die verrast zijn over het resultaat van een voor hen onbekende opdracht. Toen ik tijdens een cursus onlangs deze ervaring deelde met een aantal startende collega’s zei er één tegen me: “Ja met jouw vak (kunstgeschiedenis) kan dat, maar bij wiskunde is dat toch een ander verhaal. Na een kort gesprek daarover vroeg ik of ik haar een suggestie mocht doen: ”Stel dat je je leerlingen zou vragen om van b.v. 10 opgaven díe eruit te kiezen die volgens hem nuttig zijn en je vervolgens door zou vragen waarom juist die nuttig voor hem zijn, wat zou dat opleveren?” Ik ben benieuwd naar de ervaringen van deze collega. Motivatie versterken door autonomie te ondersteunen maakt dat leerlingen echt progressie boeken! Zelf probeer ik steeds vaker progressiegerichte interventies toe te passen tijdens mijn lessen en het verbazende vind ik daarbij dat de reacties die leerlingen dan laten zien vaak letterlijk uit de boeken of uit de cursus komen. Ik zie uit naar de vervolgcursus. Met vriendelijke groet, Henk den Hollander, schoolopleider stichting CVO-AV

Goedemiddag Gwenda en Coert, Hoe gebruik ik de progressie gerichte aanpak: De afgelopen maanden heel intensief! Ons team van coaches heeft als opdracht, om door middel van coaching on the job en coachgesprekken, de kwaliteit van de voor-en vroegschoolse educatie in kinderopvangorganisaties te borgen en te verhogen. Door een progressiegerichte werkwijze (te proberen) toe te passen zien we twee belangrijke verschillen ten opzichte van het “normale” aanbod van cursussen die de coachees hiervoor aangeboden kregen. Het eerste verschil is dat de coachees zich erkend en begrepen voelen, ze ervaren de coaching als ondersteuning en niet als bedreiging. Het tweede belangrijke verschil is dat de coachees plezier krijgen in hun persoonlijke ontwikkeltraject en gemotiveerd aan de slag gaan. Zij bepalen nu zelf wat ze belangrijk vinden om aan te werken en in welk tempo ze dat gaan doen. Daarnaast heeft werken met de progressiegerichte aanpak ons ook enorm geholpen in onze ontwikkeling als coach, ook wij gaan steeds weer gemotiveerd met elkaar aan de slag om het nog beter in de vingers te krijgen! Met vriendelijke groet, Anne-Mieke Tabak De Schoor, Almere HBO coach VVE

Hoi Gwenda en Coert, Ik gebruik de progressiegerichte aanpak voornamelijk als coachingshulpmiddel. Ik probeer op deze manier teams en medewerkers te stimuleren het beste uit zichzelf te halen, en als team beter te presteren. Daarnaast probeer ik mijn jaargesprekken zoveel mogelijk progressiegericht te voeren. Dat komt het beste tot zijn recht als we het Persoonlijke InzetbaarheidsPlan bespreken. Hierin leggen we cast waar de medewerker de komende periode aan wil gaan werken; dit kan een persoonlijk doel, maar ook een teamdoel zijn. Binnen onze stichting zijn we erg bezig met het komen tot een hoge mate van zelfsturing binnen onze zorgteams. De progressiegerichte aanpak biedt daar ook veel mogelijkheden toe. Ik wens jullie alvast fijne feestdagen en een gelukkig 2016! Hans Nuijten, Zorgmanager MaasDuinen

Hoi Gwenda en Coert, De progressiegerichte aanpak is nog niet in mijn systeem geïntegreerd, ik merk dat ik daarin nog aarzel, terwijl ik wéét dat het werkt. Het is raar, ik voel me daarover gefrustreerd en ook afwachtend, alsof ik daadwerkelijk nog ergens (waarschijnlijk bij mezelf haha) op wacht. Nu ik dit zo opschrijf denk ik dat ik vooral blijf hopen dat ik de p-aanpak gewoon in één keer in mijn vingers heb, zonder al te veel in de praktijk te oefenen. Bij het praktisch oefenen word ik namelijk geconfronteerd met mijn beginnerspogingen, dus oefen ik vooral in mijn gedachten. En hoezeer ik ook tegen iedereen zeg dat (praktisch) oefenen een sleutel is tot beter worden, voor mezelf lukt het niet goed om dat te doen. Raar!!! Eigenlijk ben ik er heel veel mee bezig en pas ik het – nu ik er zo over schrijf J – ook regelmatig toe: de plus achter de min zoeken, reframen naar positief, cirkeltechniek, vragen naar het nut, gebruik maken van het woordje ‘nog’ en vast nog meer dingen. Wanneer ik het toepas, merk ik dat de progressiegerichte aanpak mij een goed gevoel geeft. Wanneer ik de progressiegerichte aanpak níet toepas, denk ik achteraf vaak: hé, dat had anders (progressiegerichter) gekund.  Hartelijke groet, Eppie van den Hoven-van Mourik Opleidingscoördinator Farmacie

Hallo, Gwenda en Coert,   Misschien ben ik te laat maar toch een reactie.  Ik gebruik de aanpak dagelijks om mensen te helpen hun ambities waar te maken.  De sleutel tot effectieve gespreksvoering is: Aansluiten en dan doorschakelen. De basis voor een gesprek is het stromingsdiagram en het 7-stappen model. Om te onderzoeken welke progressiegerichte vragen het meest nuttig zijn, gebruik ik het 4SFC model.  Om me deze routines eigen te maken, gebruik ik geplastificeerde kaartjes met hulpvragen en het stromingsdiagram.  Hebben jullie hier wat aan?  Groeten en hele mooie dagen toegewenst van Onno Wildschut

Alle reacties lezen? Dat kan hier