61S5RYZMIdL._SX329_BO1,204,203,200_Diep weggestopt in het achterste deel van ons brein is een functionele subdivisie: de inferior/posteromedial cortices. Het netwerk dat in dat deel van ons brein te zien is, lijkt actief te zijn wanneer we emoties ervaren die te maken hebben met onszelf. Abstracte emoties zoals bewondering en compassie. We noemen deze breinactiviteit de Default Mode.

De activiteit in dit deel van ons brein is onderdrukt wanneer we onze aandacht richten op de buitenwereld of op het bereiken van doelen, het uitvoeren van taken. Dus we kunnen niet tegelijkertijd gefocust zijn op de doelen, taken en de buitenwereld én dagdromen en reflecteren over onszelf.

Hoe coherent de breinstructuren in deze subdivisie functioneren en hoe goed ze zijn ontkoppelt van de breinstructuren die actief zijn als we gefocust bezig zijn, hangt samen met cognitieve vaardigheden (zoals divergent denken, leesbegrip en geheugen), IQ en het vermogen om goed te presteren op taken die onze volledige aandacht vragen. Dus: als ons brein beter in staat is om in Default Mode te staan, functioneert ons brein ook beter als het in de actieve gefocuste modus staat.

Het blijkt dat de efficiency waarmee het brein kan schakelen tussen de Default Mode en de naar buitengerichte gefocuste mode, samenhangt met neurale en psychologische gezondheid en dan vooral de psychologische gezondheid op emotioneel en sociaal gebied. Dus ons brein is dan gezonder. We functioneren dan emotioneel en sociaal beter.

De basis voor een goed functionerende Default Mode van ons brein wordt gelegd in onze kinderjaren. Het is daarom belangrijk dat kinderen en tieners gedurende hun schooldag, ruimte hebben om te dagdromen en te reflecteren. Voortdurend ‘bij de les’ moeten blijven is niet goed voor de ontwikkeling van de Default Mode. Het is ook niet goed voor de morele ontwikkeling van kinderen en niet goed voor hun emotionele en sociale ontwikkeling. Als ze voortdurend moeten produceren en aandachtig bezig moeten zijn, dan hebben ze geen gelegenheid om te mijmeren over zichzelf en hun relaties en komen ze niet toe aan de abstracte emoties die belangrijk zijn voor hun morele ontwikkeling.

Natuurlijk is dit geen pleidooi voor voortdurend dagdromen. Maar tijdens de Default Mode mijmeren mensen over zichzelf, schieten hen herinneringen te binnen, mijmeren ze over toekomstscenario’s, reflecteren ze op hun relaties en zichzelf. Dat is voor de sociaal-emotionele en morele ontwikkeling van mensen, en zeker voor kinderen en tieners, cruciaal.

Bron: Rest is not idleness: implications of the brain’s default mode for human development and education, Mary Helen Immordino-Yang.