Progressiegerichte lesbezoeken

Lesbezoeken door docenten onderling worden in veel onderwijsinstellingen gebruikt. In een grote onderwijsinstelling gebruiken de docenten nu een eenvoudig systeem van progressiegerichte lesbezoeken.

Progressiegericht werken

Een onderwijsinstelling pakte een organisatieverandering aan via de test-and-learn benadering van progressiegericht werken. Dat wil zeggen dat er geen plannen-en-implementeren aanpak werd gevolgd, maar een stapsgewijze, experimenterende, lerende, uitproberende, appelerend aan de autonome motivatie-aanpak. De onderwijsinstelling bereikte er bijzonder goede resultaten mee, binnen amper een schooljaar. Een klein clubje mensen was begonnen met het leren toepassen van de progressiegerichte aanpak, er ontstond interesse en enthousiasme bij anderen en er werd aangesloten bij de behoefte van steeds meer docenten om meer te leren over progressiegericht werken. Veel docenten waren aan het einde van het schooljaar enthousiast over de progressiegerichte aanpak, ze gebruikten die aanpak in hun gesprekken met studenten en met elkaar, mensen die interne studiemiddagen hadden gemist kwamen bij de interne experts in de progressiegerichte aanpak vragen wat er was behandeld, er kwam steeds meer congruentie in de benadering van leidinggevenden tov docenten, docenten tov leerlingen en docenten tov elkaar.

Eenvoudig systeem lesbezoeken

Aan het einde van het schooljaar ontstond het idee om met progressiegerichte lesbezoeken te beginnen. Dat zijn lesbezoeken die collegadocenten bij elkaar doen, en waarbij ze bewust in hun leerzone stappen en elkaar helpen om de progressiegerichte interventies in de klas steeds beter toe te passen. Ik heb een eenvoudig systeem van progressiegerichte lesbezoeken voor ze gemaakt, zodat er een duidelijke structuur is.

Een organisatie die volgens de plannen en implementeren aanpak zou werken, zou het systeem van progressiegerichte lesbezoeken via een gestructureerd plan gaan uitrollen, waarbij iedereen verplicht zou deelnemen, er verplichte formulieren ingevuld zouden moeten worden en mensen aangesproken en afgerekend zouden worden op hun deelname, er een nulmeting zou worden gedaan aan het begin en de prestaties van de docenten zouden worden gemonitord (en onderdeel zouden worden van hun beoordelingsgesprek). Die aanpak zou de beste manier zijn om weerstand op te roepen tegen progressiegerichte lesbezoeken. Deze onderwijsinstelling doet het dus anders. Met de test-and-learn benadering gaan de geinteresseerden die autonoom gemotiveerd zijn om het systeem van progressiegerichte lesbezoeken uit te proberen een kleine uitprobeerstap zetten. Na een paar experimenten wordt gekeken of het systeem werkt en zo ja, wat er goed werkt. Ook wordt gekeken welke aanpassingen verstandig zijn om aan te brengen. Vanuit daar wordt dan weer een volgende kleine stap gezet. Ik ben optimistisch dat eind volgend schooljaar er weer betekenisvolle progressie zal zijn geboekt in deze onderwijsinstelling. Of dat het systeem van progressiegerichte lesbezoeken is of met andere middelen, dat zien ze wel. Dat het betekenisvolle progressie zal zijn in de beleving van de mensen op de school is zeer waarschijnlijk.

Trainingen progressiegericht werken