tandenDuckworth’s boek Grit belicht de groeimindset en deliberate practice vanuit het oogpunt van ‘vastberadenheid’. In deze post kun je lezen wat Duckworth’s theorie over talent en inspanning is. Deze post gaat verder over Grit.

Wat is Grit? Grit bestaat uit twee componenten. De eerste component is passie. Passie is gedefinieerd als je consistente interesses. Het gaat niet om de intensiteit van je interesse, maar om hoe consistent je dezelfde interesses hebt gedurende vele jaren. Een soort hoofddoel, een roeping. De tweede component is volharding. Dat is gedefinieerd als afmaken wat je begint en doorgaan na tegenslag. Grit is vertaald: vastberadenheid.

Duckworth claimt dat het vastberadenheid is die het verschil maakt tussen falen en succes, tussen de top bereiken of afhaken. Oudere mensen hebben meer vastberadenheid dan jonge mensen, zo zeggen haar onderzoeksresultaten. Dat komt, denkt Duckworth, omdat vastberadenheid ontwikkelbaar is en ouderen het meer hebben ontwikkeld dan jongeren. Hoe je vastberadenheid ontwikkelt? Volgens Duckworth doe je dat zo:

  1. vind je interesses
  2. ga oefenen
  3. zie betekenis in wat je doet
  4. heb hoop dat je kunt verbeteren

Het boek was voor mij een voortdurend gevecht tussen interesse in de onderscheiden onderwerpen en ergernis over de verwarrende conceptualisaties. Redelijk interessante hoofdstukken zoals het hoofdstuk over deliberate practice bijvoorbeeld en over de groeimindset, worden vermengd met het concept Grit als bepalende factor in wat je bereikt. Duckworth stelt bijvoorbeeld dat Grit ervoor zorgt dat iemand meer aan deliberate practice gaat doen. Maar hoe kun je dat stellen, is het niet nogal wiedes dat iemand die meer aan deliberate practice doet ook meer doorzet bij tegenslag? Dat is toch een inherent onderdeel van deliberate practice?

Zou het inderdaad zo zijn dat vastberadenheid de verklarende factor is waarom sommige mensen aan deliberate practice doen en anderen niet? Ik ben er nog niet van overtuigd dat vastberadenheid de verklarende factor is. Het kan toch ook zo zijn dat mensen die de overtuiging hebben dat inspanning nuttig is en leidt tot verbetering, beter kunnen omgaan met tegenslag en daarom doorgaan waar andere mensen, die niet geloven dat inspanning nuttig, is stoppen met oefenen? Dan is de verklarende factor om door te gaan met deliberate practice dat iemand de overtuiging heeft dat inspanning zin heeft, en niet simpelweg dat iemand vastberaden is. Tempelaar pleit er bijvoorbeeld voor om de effort beliefs in de groeimindsettheorie meer aandacht te geven in vervolgonderzoeken over leren en presteren. Die lijn lijkt mij nuttiger dan een nieuw concept als Grit te introduceren, waarbij passie en volharding worden gemixt tot een persoonlijkheidskenmerk dat ontwikkelbaar is.

Als je het concept Grit al wilt overnemen, dan denk ik dat het deel van de volharding het meest interessant is en dan eerder als een variabele factor dan als een bepalende factor voor succes. Het deel van de consistente interesses is namelijk in replicatie onderzoeken geen predictor gebleken van succes.

Duckworth stelt dat het een goed idee is om kinderen op te gaan voeden tot Gritty kinderen. Bij het woord Grit en Gritty denk ik aan ‘tanden op elkaar en doorbijten’. Dat roept bij mij meer een idee van gecontroleerde motivatie op dan van autonome motivatie. Hoeveel pijn het ook doet, je moet doorgaan, tanden op elkaar. Dat beschrijft Duckworth ook: als haar kinderen iets beginnen dan is de regel dat ze het seizoen moeten afmaken en niet mogen stoppen als ze tegenslag ervaren. De zelfdeterminatie theorie wordt nauwelijks aangeraakt door Duckworth. Ze heeft het over ‘liefde met harde hand’, als concept waarvan zij verwacht dat het een effectieve opvoedstijl is (als je je kind tot excellente prestaties wilt brengen) en stelt dat de wetenschap nog niet weet wat een effectieve opvoedstijl is en dat ze niet kan wachten op de onderzoeksresultaten omdat ze haar kinderen op dit moment moet opvoeden, en dat ze daarom de opvoedstijl van de ouders van een topsporter (liefde met harde hand) als voorbeeld neemt.

Duckworths boek en TED presentatie zijn laaiend enthousiast ontvangen door het publiek, maar wetenschappers stellen hun vraagtekens bij de robuustheid van haar onderzoeksresultaten. Ik ben nog niet overtuigd van het nut van het concept Grit.