Category Archive: Uncategorized

Progressiegerichte lesbezoeken

Progressiegerichte lesbezoeken

Lesbezoeken door docenten onderling worden in veel onderwijsinstellingen gebruikt. In een grote onderwijsinstelling gebruiken de docenten nu een eenvoudig systeem van progressiegerichte lesbezoeken.

Progressiegericht werken

Een onderwijsinstelling pakte een organisatieverandering aan via de test-and-learn benadering van progressiegericht werken. Dat wil zeggen dat er geen plannen-en-implementeren aanpak werd gevolgd, maar een stapsgewijze, experimenterende, lerende, uitproberende, appelerend aan de autonome motivatie-aanpak. De onderwijsinstelling bereikte er bijzonder goede resultaten mee, binnen amper een schooljaar. Een klein clubje mensen was begonnen met het leren toepassen van de progressiegerichte aanpak, er ontstond interesse en enthousiasme bij anderen en er werd aangesloten bij de behoefte van steeds meer docenten om meer te leren over progressiegericht werken. Veel docenten waren aan het einde van het schooljaar enthousiast over de progressiegerichte aanpak, ze gebruikten die aanpak in hun gesprekken met studenten en met elkaar, mensen die interne studiemiddagen hadden gemist kwamen bij de interne experts in de progressiegerichte aanpak vragen wat er was behandeld, er kwam steeds meer congruentie in de benadering van leidinggevenden tov docenten, docenten tov leerlingen en docenten tov elkaar.

Eenvoudig systeem lesbezoeken

Aan het einde van het schooljaar ontstond het idee om met progressiegerichte lesbezoeken te beginnen. Dat zijn lesbezoeken die collegadocenten bij elkaar doen, en waarbij ze bewust in hun leerzone stappen en elkaar helpen om de progressiegerichte interventies in de klas steeds beter toe te passen. Ik heb een eenvoudig systeem van progressiegerichte lesbezoeken voor ze gemaakt, zodat er een duidelijke structuur is. Click here to read more »

Depressie veroorzaakt door chemische disbalans

Wordt depressie en angststoornis veroorzaakt door chemische disbalans in het brein?

Eén breinmythe die onderuit gehaald wordt in het boek Great Myths of the brain” is de mythe dat mentale ziektes zoals depressie en angststoornissen veroorzaakt worden door een chemische disbalans in het brein. Christian Jarrett schrijft daarover dit:

Het niet goed begrijpen en het verkeerd gebruiken van breinwetenschap kun je ook terug zien in de manier waarop de media, het algemene publiek en zelfs vele medische professionals denken over mentale ziektes. Depressie en angststoornissen bijvoorbeeld. Hoe simpel zou het niet zijn als depressie en angststoornissen een kwestie waren van chemische disbalans in het brein, te verhelpen met pillen?

Geen bewijs dat chemische disbalans depressie veroorzaakt

De werkelijkheid ligt anders. Het is zeker zo dat het bestuderen van de biologische kant van stemmingen (depressie en angst) en de breinchemie, tot mooie ontdekkingen heeft geleid ten aanzien van hoe we serotonine en andere neurotransmitters kunnen targetten met medicijnen. En depressie en angst gaat gepaard met chemische disbalans. Maar er is geen bewijs dat depressie en angststoornissen worden veroorzaakt door een chemische disbalans. Niemand weet wat de juiste niveaus van neurotransmitters zijn en neurotransmitters zijn ook maar 1 schakeltje in de complexe werking van het brein. Click here to read more »

Kies een doel waarmee je groeit

In 2016 verscheen mijn boekje Hersenvitaminen, meer succes met de groeimindsetmix. Hier is een stukje uit dat boek dat gaat over het kiezen van doelen die werken, dus doelen waarmee je vooruit komt.

Een groeidoel kiezen: waar begin je?

Het is verstandig om even goed na te denken over de vraag welk doel je wilt bereiken. Het ene doel is immers het andere niet. Doelen waar je helemaal achter staat, verhogen de kwaliteit van je motivatie en daarmee de kwaliteit van wat je doet en je plezier. Doelen die bijdragen aan je persoonlijke groei, je interesses, de verdieping van je belangrijke relaties en je bijdrage aan een groter geheel vervullen je drie psychologische basisbehoeften en daarmee je welbevinden. Doelen die je formuleert in termen van wat je wilt leren, stimuleren een groeimindset bij je en vergroten je kans op goed presteren.

Om te beginnen met het kiezen van een groeidoel is het handig als je je bewust bent van welke doelen je eigenlijk aan het nastreven bent en welke doelen anderen voor ogen hebben. Click here to read more »

Eenvoudige progressiewoorden maken progressiegesprekken

Progressiegesprekken zijn gesprekken waarin en waarmee vooruitgang wordt geboekt.

Mensen gebruiken gemiddeld rond de 16.000 woorden per dag. Veel van die woorden komen moeiteloos over onze lippen. We denken niet bij elke zin na voor we onze mond open doen.

Dat we zoveel woorden weten te uiten, dag in dag uit, zegt nog niks over de kwaliteit van wat we zeggen. Maar de kwaliteit, dus de inhoud van de woorden, kan directe en verstrekkende gevolgen hebben. De woorden hebben soms een direct effect op het gevoel. Iemand geeft een complimentje en de ontvanger ervan voelt zich direct blij worden. Iemand geef kritiek en de ontvanger daarvan voelt direct ergernis. De woorden hebben soms verstrekkende gevolgen. Iemand vloekt en tiert en de ontvanger van de verbale agressie accepteert het niet langer en vertrekt voorgoed. Iemand voorspelt dat iemand anders drie jaar nodig zal hebben om van zijn straatangst af te komen, en dat zet een negatieve self fulfilling prophecy in gang bij die persoon die vervolgens jaren achter het raam geplakt zit. Woorden hebben impact.

Omdat woorden impact hebben, is het belangrijk om ze bewust te kiezen. In die zin zitten twee kernaspecten. Het eerste aspect draait om het woord ‘bewust’. Om bewust te kunnen kiezen is kennis nodig. Als je immers niet weet welke impact het ene of het andere woord heeft, maak je ongeïnformeerde, op drijfzand gebaseerde, vage keuzes. Het tweede kernaspect gaat om het woord ‘kiezen’. Nadat je kennis hebt over de impact van woorden, volgt een keuze. Wat doe je met je kennis? Je kunt je bewust zijn van de impact van woorden en toch kiezen voor woorden die schade berokkenen. Je kunt ook kiezen voor woorden die leiden tot progressie.

Het boek dat ik nu aan het schrijven ben draait om dat laatste. Het gaat over het bewust kunnen kiezen voor woorden die tot progressie leiden. Het gaat over het voeren van gesprekken die tot progressie leiden. Het gaat over progressiegesprekken.

In de trainingen progressiegericht coachen, leidinggeven, werken met groepen, vervolgtrainingde deliberate practice opfrisdag en psychologie van progressie kun je leren progressiewoorden te kiezen in allerlei verschillende contexten en situaties. In de klas. In de opvoeding van je kinderen en met je liefdespartner. In je communicatie met collega’s in het zelforganiserende team. In je communicatie met medewerkers die klagen of het niet eens zijn met je beslissingen. In het helpen van je clienten in je coachrol. In gesprekken als bestuurder met je Raad van Toezicht. In het geven van trainingen en teambegeleidingen als trainer en teamcoach. En dan ook, en vooral, in die situaties dat het moeilijk voor je wordt. Door juist die situaties op microniveau te oefenen boek je progressie. Daar kom je mee vooruit.

 

Weerleggen van breinmythes

Het boek Great myths of the brain is een prettig geschreven boek, waarin bekende en minder bekende breinmythes onderuit gehaald worden.

De opbouw is interessant; bij elke mythe wordt eerst de mythe zelf uiteengezet met daarbij een toelichting hoe deze in de wereld is gekomen. Daarna licht de auteur pas uit wat er wel waar is.

De reden dat hij dit zo doet is dat uit onderzoek is gebleken dat het direct weerleggen van mythes veel beter werkt, dan het gewoonweg aanreiken van feiten. Dat beter werken is gedefinieerd als” onthouden wat fictie is en wat waarheid is.

De mythes die onder andere in het boek onderuit gehaald worden zijn: Click here to read more »

Spiegelneuronen leren van ervaringen

In de jaren 90 identificeerde een Italiaanse neurowetenschapper cellen in het brein van aapjes die een bijzondere activiteit vertoonden. Deze neuronen in de premotorische cortex vertoonden activiteit wanneer de aapjes bepaalde handelingen verrichten en ook wanneer ze een ander aapje diezelfde bewegingen zagen maken. Sindsdien zijn deze neuronen en hun activiteit misschien wel het meest gehypte onderwerp geworden in de neurowetenschap, zo beschrijft Christian Jarrett in zijn boek Great Myths of the Brain.

Zo stelde Ramachandran dat spiegelneuronen voor de psychologie zouden zijn als DNA is voor de biologie. Een framework dat allerlei mentale functies zou verklaren inclusief een verklaring voor allerlei mentale ziektes. Velen zien spiegelneuronen als de essentie van menselijke empathie. En empathie is dan het neurobiologische fundament van de menselijke beschaving. Volgens Ramachandran zijn spiegelneuronen de onderliggende basis van empathie, maken ze het mogelijk om andere mensen te imiteren, zorgden ze voor versnelling van de evolutie van ons brein en verklaren ze de neuropsychologische conditie anosognosia (de ziekte waarbij de patient zijn verlamming of lichamelijke handicap ontkent), zijn ze de verklarende factor voor de ontwikkeling van taal en stonden ze aan de basis van de enorme progressie die de mensheid 60000 jaar  geleden doormaakte (onder andere in het gebruik van hulpmiddelen).

De waarheid ligt anders. Click here to read more »

Het schiet me nu opeens te binnen

Een andere interessante reflectie deze week in de training progressiegericht coachen was de volgende. Progressiegerichte coaches formuleren hun vragen en interventies zo eenvoudig mogelijk en maken daarbij gebruik van beproefde standaardformuleringen. De inhoud die de client produceert is natuurlijk elke keer anders en het vraagt nauwgezetheid en heel goed luisteren om te blijven aansluiten op het perspectief van de client. Een deelnemer in onze training was het opgevallen dat veel van haar clienten tegenwoordig de uitdrukking ‘het schiet me nu opeens te binnen’  gebruikten. Ze vroeg zich af of het type vragen in de progressiegerichte aanpak deze uitdrukking misschien triggert bij clienten. Click here to read more »

Studie- en loopbaankeuzes van jongeren

Aan onze training progressiegericht coachen doen ook veel loopbaanbegeleiders en mobiliteitsadviseurs mee. Eén deelnemer vertelde laatst over een gesprek dat ze had gehad met een 15 jarige, die niet wist wat ze moest kiezen en hoe ze verder moest met haar studiekeuzes. De coach had in het gesprek met deze jongere een mooie combinatie gemaakt van progressiegericht helpen via de zeven stappen aanpak van NOAM en progressiegericht trainen met behulp van keuzeinstrumenten.

Ze vond het stellen van de nuttigheidsvraag best lastig, want ze vroeg zich af of een 15 jarige wel een antwoord zou kunnen formuleren op de nuttigheidsvraag. Maar ze besloot de vraag toch te stellen en was verrast over het concrete antwoord van de jongere. Die moest er wel even over nadenken, en kwam toen met een zeer bruikbaar antwoord. Dat gaf een heldere focus aan het verdere gesprek. Click here to read more »

Ik hou tijd over!

Deelnemers aan onze training progressiegericht coachen moeten in het begin vaak wennen aan twee dingen. Het eerste is om progressiegerichte interventies toe te passen en het tweede is allerlei andere dingen die ze gewend zijn te doen weglaten. In die fase werkt het goed om de interventies letterlijk voor te lezen zoals we ze aanreiken en dan te kijken wat ze opleveren.

Als deelnemers daar instappen, komen ze vaak veel sneller vooruit met het goed leren begrijpen en leren toepassen van de progressiegerichte aanpak. Een deelneemster in de lopende training is daarvan een mooi voorbeeld. Zij past de interventies nauwgezet toe en reflecteert na afloop wat het de cliënt en haarzelf oplevert. Zij zei laatst:”Ik hou tegenwoordig tijd over in mijn coachingsgesprekken!”

Zij legde het als volgt uit. Doordat ze nu op microniveau aansluit bij haar cliënt, gaat die heel snel vooruit in zijn denken. Allerlei zijpaden en afslagen die zij als coach vroeger zou hebben genomen in het gesprek, herkent ze nu als niet relevant voor de huidige interactie met de cliënt en laat ze dus ook liggen. Regelmatig komt het daardoor voor dat ze in drie kwartier klaar is. Dat in tegenstelling tot vroeger, waarbij ze vaak een haastgevoel kreeg aan het einde van het uur omdat ze het gevoel had dat het gesprek nog niet genoeg had opgeleverd.

Door de hoofdroute van de cliënt steeds te blijven volgen en met de progressiegerichte interventies te sturen op betekenisvolle progressie voor de cliënt, kan hij snel vooruit komen. Dat is overigens geen doel op zich. De coach houdt het tempo van de cliënt aan en is helemaal niet bezig met snel resultaat boeken. Door zich te richten op het goed uitvoeren van het microniveau van de interactie, is het resultaat vaak dat de client sneller gaat dan hijzelf van tevoren had kunnen bevroeden.

Sociaal wenselijke antwoorden

In progressiegerichte stuurgesprekken combineert de leidinggevende duidelijkheid over de progressieverwachting met een aansluitende en niet autoritaire wijze van communiceren. Dat de leidinggevende geen verwijten geeft en kritiek levert op de medewerker, werkt vaak snel en goed, omdat de medewerker direct kan nadenken over hoe hij aan de progressieverwachting gaat voldoen en zich niet hoeft te verdedigen tegen wantrouwen of negatieve oordelen. Soms gaat de medewerker zo snel mee, dat de leidinggevende er door verrast kan worden en zich zelfs kan afvragen of de medewerker soms sociaal wenselijke antwoorden aan het geven is. Click here to read more »