Gedreven ‘Dancer’

Deze week zag ik de prachtige documentaire ‘Dancer’. Als je naar deze documentaire kijkt door de ogen van de zelfdeterminatietheorie en met kennis over deliberate practice, dan zie je schrijnende en indrukwekkende voorbeelden van hoe graag mensen autonoom willen functioneren en hoe ver mensen kunnen komen als ze van jongs af aan zichzelf onderdompelen in deliberate practice. De documentaire volgt het leven van Sergei Polunin en toont de effecten die de keuzes van zijn vader, moeder en oma in zijn perceptie hebben gehad op zijn relatie met dansen. Click here to read more »

Autonome zelfregulatie van studenten

Zelfregulatie is het proces waarin mensen hun capaciteiten organiseren en managen met het oog op het bereiken van een gewenste toekomstige situatie. Dus ze sturen hun gedachten, hun emoties, hun gedrag en hun sociaal-contextuele omgeving. De zelfdeterminatietheorie geeft veel inzicht in het ‘waarom’ en ‘wat’ van zelfregulatie.

Zo bestaat er autonome zelfregulatie, wat wil zeggen dat een student zelf regulatie toepast omdat de activiteit interessant of belangrijk voor hem is. Dit type zelfregulatie kenmerkt zich doordat de student zichzelf reguleert uit eigen vrije wil en keuze. Dit type zelfregulatie is geassocieerd met autonome motivatie. De student ervaart een interne locus of causality, dat wil zeggen dat hij ervaart dat hijzelf de veroorzaker is van zijn acties en dat de acties congruent zijn met en gereguleerd zijn door hemzelf. De perceptie van keuzevrijheid betekent dat de student het idee heeft dat hij voortdurend flexibiliteit heeft om te kiezen wat hij wil doen, hoe hij het wil doen en of hij het wil doen.

Een bron van autonome zelfregulatie is intrinsieke motivatie. Docenten hebben de mogelijkheid de intrinsieke motivatie van studenten faciliteren vanwege het feit dat leren interessant en plezierig en leuk kan zijn. Als docenten studenten de mogelijkheid geven om zelf te kiezen, optimale uitdaging bieden en competentie-ondersteunende feedback geven dan versterkt dit de intrinsieke motivatie van studenten. Het ondersteunen van de intrinsieke motivatie betekent dat de docent inspeelt op de psychologische basisbehoeften van de student en ervaringen mogelijk maakt waarin de student zich autonoom en competent kan voelen. Leerervaringen organiseren die verrijkend en interessant zijn en die relevant zijn voor het leven van de student versterkt ook de intrinsieke motivatie. Intrinsieke motivatie is de brandstof van betrokkenheid en diepgaand leren. Daarnaast ervaart de intrinsiek gemotiveerde student wat het betekent om de oorsprong te zijn van het eigen gedrag in plaats van een pion die wordt beheerst door autoritaire docenten en ouders.  Intrinsiek gemotiveerde studenten leren hoe het is om zelf optimale uitdagingen op te zoeken, ervan te genieten en meesterschap te verwerven. Ze ervaren hoe het is om in harmonie te leven met hun interesses en waarden. Dat is in de kern ‘leren te leren’.

Een tweede belangrijke bron van autonome zelfregulatie is wanneer de student de activiteit belangrijk of waardevol vindt. Autonome zelfregulatie kan in verschillende mate aanwezig zijn. De mate waarin de zelfregulatie autonoom is (dus vanuit het individu zelf komt) kun je beschrijven aan de hand van het internalisatie en integratieproces. Internalisatie refereert aan het proces waardoor een individu externe voorschriften en doelen transformeert in een intern onderschreven en gewaardeerd voorschrift en doel. Integratie refereert aan de ervaring van het individu waarbij de geïnternaliseerde regulatie volledig en coherent is geassimileerd in diens zelf. Het gedrag komt bij internalisatie en integratie steeds meer van binnenuit het individu. Bij geïdentificeerde regulatie heeft de student zich geïdentificeerd met de waarde van een activiteit en heeft persoonlijke verantwoordelijkheid genomen voor zijn regulatie. Bij geïntegreerde regulatie is de regulatie volledig onderdeel geworden van het ware zelf, de identificatie is volledig geïntegreerd met andere aspecten van het zelf.

Trainingen progressiegericht werken

8 tips voor studenten om gefocust te blijven op de studie

Voor veel studenten geldt dat zij erbij gebaat zijn om meer tijd te besteden aan hun studie, omdat dit hun studie interessanter gaat maken en de resultaten ook beter worden. Hier zijn acht tips voor studenten om gefocust te blijven op hun studie (bron: Lens en VanSteenkiste, 2008) Click here to read more »

Hoe implementatie-intenties je helpen om het ‘echt te gaan doen’

Je hebt goede voornemens om aan je studie te gaan en je hebt een mooie planning gemaakt, maar er komt elke keer iets tussen door en zo komt er van je planning niks terecht. En dus raak je drie dagen voor je grote tentamen in de stress omdat je nog zoveel moet leren. Veel studenten kennen dit gevoel wel eens. Wellicht kan een implementatie-intentie je gaan helpen om je mooie plannen om te zetten in het ‘echt doen’ (bron: Lens en VanSteenkiste, 2008). Click here to read more »

Hoe maak je aan je studie gaan iets makkelijker?

Voor veel studenten is het een probleem dat ze te weinig tijd besteden aan hun studie. Studenten kunnen de tijd die zij besteden aan hun studie zelf positief beïnvloeden door hun leeractiviteiten op een specifiek niveau van actie te formuleren, afhankelijk van de moeilijkheidsgraad van de leeractiviteit (bron: Lens en VanSteenkiste, 2008). Click here to read more »

Zelfregulatie en interesse

Hoe kun je beslissen op welke activiteiten je je gaat richten? Welke loopbaankeuzes je wilt gaan maken? Je wilt immers niet een keuze maken en dan al snel weer opgeven omdat je het toch niet voor elkaar krijgt je op de activiteit te blijven richten. Een belangrijke leidraad die je kunt gebruiken is die van je interesses.

Zelfregulatie en interesse

Zelfregulatie en interesse hebben veel met elkaar te maken. Interesse in een activiteit is, samen met hoe belangrijk of bruikbaar iemand de activiteit vindt, het meest belangrijk voor het goed voorbereiden, plannen en uitvoeren van de activiteit. Ook is de interesse in een activiteit in veel situaties een kritische factor voor doorzetten bij tegenslag, commitment aan het doel (als er gekozen moet worden tussen verschillende opties waar men de aandacht aan wil besteden), het op langere termijn doorgaan met het realiseren van het doel, en het behouden van hoge kwaliteit van motivatie tijdens het doen van de activiteit. Click here to read more »

Drie samenhangende groeimindsetinterventies

Stel dat een eerstejaars student tegenvallende studieresultaten laat zien en worstelt met zijn studie. De verklaring die de student geeft voor zijn studieproblemen is bepalend voor zijn studiesucces of -falen in de toekomst.

Betekenis
Als de student de betekenis geeft dat hij niet intelligent genoeg is voor deze studie, of dat deze studie toch niet bij zijn talenten past, dan is de kans groot dat hij het opgeeft en voortijdig stopt en zijn motivatie en vertrouwen verliest. Ouders en docenten en studiebegeleiders kunnen een belangrijke rol spelen in de betekenis die de student geeft aan zijn studieresultaten. Click here to read more »

Geconstrueerde emoties in progressiegerichte gespreksvoering

In progressiegerichte coachingsgesprekken zijn de emoties van de cliënt belangrijk, maar niet in de zin dat de coach actief en vanuit zichzelf focust op of vraagt naar de emoties van de cliënt. In plaats daarvan focust de coach de aandacht op de gewenste progressie voor de cliënt. Die gewenste progressie bestaat vaak uit betere situaties, betere gedragingen, betere gevoelens en betere gedachten. Click here to read more »

Affectief realisme

Affectief realisme is het fenomeen dat mensen zogenaamde feiten in hun wereld denken te ervaren die eigenlijk worden gecreëerd door ons affect. De theorie van geconstrueerde emoties, die Lisa Feldman Barrett beschrijft in haar boek How emotions are made, geeft een andere uitleg aan onze ervaringen van emoties. In dit stukje ga ik in op het zogenaamde affectief realisme dat Feldman Barrett beschrijft.

Interoceptie

Elke beweging van je lichaam gaat gepaard met beweging in je lichaam. Je brein representeert de sensaties die het resultaat zijn van die inwendige bewegingen (de diepe teug adem als je een bal uit de lucht probeert te vangen bijvoorbeeld). Deze representatie heet interoceptie. Interoceptie gaat continue door of je nu wakker bent of slaapt. Je brein moet de lichaamssensaties verklaren om ze betekenisvol te kunnen maken en een belangrijke tool om dat te kunnen doen is het doen van voorspellingen. Je bent je gelukkig niet elk moment bewust van alles wat er zich in je lichaam afspeelt. Je zenuwstelsel is er niet op gericht om alle inwendige ervaringen met precisie te ervaren. Gewoonlijk ervaar je interoceptie alleen in algemene termen: prettig of onprettig, kalm of opgewonden. Soms ervaar je intense ervaringen van interoceptie als emoties. Click here to read more »

De progressiedoos

Vandaag werkte ik met een groepje teamcoaches van een instelling in de gehandicaptenzorg. We reflecteerden aan de hand van het 4PR-model op welke rollen zij in welke situatie innamen. De vier progressiegerichte rollen zijn: Click here to read more »